استادان تمدید بدبختی‌ها
این روزها که دورادور اخبار مناظره‌ها و ستادهای انتخاباتی و نظر افراد رو از دور و نزدیک می‌شنوم و می‌خونم دقیق‌تر می‌فهمم که ما ایرانی‌ها هنوز که هنوزه چه مردمان سادهدل و ساده‌اندیش و خوش‌باوری هستیم.
اگر فرمایشی‌نویسان و فرمایشی‌گویان و قلم به مزدان و کاسه لیسانی که با بودجه‌های حکومتی حرف می‌زنند و عمل می‌کنند و تحلیل می‌کنند و جز این شیوه راهی برای بقا ندارند رو یک گوشه و دهک‌های بالاتر صاحب دارایی که رفتن و آمدن این خان‌ها فرقی به حالشان نخواهد کرد رو هم در گوشه دیگری بگذاریم، بطن جامعه متشکل از ساده‌ترین و خام‌ترین افرادی است که میزان تاثیرپذیری‌شان از ساده‌ترین و پیش‌بینی‌پذیرترین وعده‌های خام‌ترین و ناکارآمدترین کاندید هم شما را انگشت به دهان خواهد گذاشت.
منظور این نوشته نه این دو دسته و نه حتی دسته‌ای است که رای نمی‌دهند. منظور دسته‌ای است که بدبختی‌های جامعه را تمدید می‌کنند. دسته‌ای متشکل از افرادی که همچنان وعده دادن یارانه و رایگان کردن فلان چیز و بهمان چیز چشمانشان را اکلیلی می‌کند و وقتی می‌بینند فلان کاندیدا با فلان ماشین ایرانی رفت و آمد می‌کند از خوشحالی این که فلانی از خودمان است غرق در شعف می‌شوند. مردمی که یک روز به یک فوتبالیست انگ حکومتی بودن می‌زنند و فردا برای همان فوتبالیست دست و پا می‌شکنند. مردمی که تکلیف‌شان با خودشان هم مشخص نیست. مردمی که به هر سازی که برایشان بزنند می‌رقصند.
حتی اگر امروز بهترین و باسوادترین و باجنم‌ترین و شش‌دانگ‌ترین فرد دنیا را هم بیاریم و بر فرض از فیلتر تایید صلاحیت هم رد کنیم، اگر این آدم یک مقدار اوضاع مالی خوبی داشته باشد و با ظواهر شایسته‌ای در نگاه‌ها ظاهر شود، در همان ابتدایی‌ترین مراحل بازی را به یک کاندیدای درجه چندی که سوار بر تیبا به صحنه می‌آید و وعده یارانه و یک گونی برنج رایگان می‌دهد خواهد باخت. بدون ذره‌ای درنگ مردم این شخص را پس می‌زنند و گزینه به ظاهر هم‌سطح را انتخاب می‌کنند.
تا زمانی که مردمان این بخش درک شفاف‌تری از جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کنند نداشته باشند و مقداری سخت‌گیرانه‌تر اهل سیاست را ارزیابی نکنند، کوچک‌ترین تغییری در این جامعه و در این کشور رخ نخواهد داد. حداقل من بی‌سواد تا دو دوره بعد ریاست جمهوری هم تغییر بنیادینی را برای این کشور متصور نیستم. هر حرف و نظر و تحلیلی را هم حول این موضوع فاقد ارزش می‌دونم.
این رخدادها فقط کار ما معمولی‌ها رو سخت‌تر می‌کنه.
این قشر سادهدل و خوش‌خیال در این وسط تنها کاری که برای این جامعه می‌کنه، اطمینان از تمدید چهارساله بدبختی‌ها برای باقی جامعه است.
@Mousaakbar
۴ تیر ۱۴۰۳ ۴۰۱ ۳
