«به درک واصل شد» درباره مرگ یک انسان، آن هم در چنین شرایطی، نه ادبیات یک مسئول سیاسی است و نه چیزی که بتوان بهسادگی از کنار آن گذشت. شما اگر نمیتوانید درباره مرگ یک انسان، فارغ از اختلافات سیاسی، حداقل حرمت را نگه دارید، دستکم ادعای دفاع از جامعه و ارزشهای اخلاقی و دینی نکنید.
چند سال است که جامعه ایرانی با پیامدهای همان ماجرا دستوپنجه نرم میکند؛ آنوقت یک نماینده نادان به جای آنکه بفهمد چنین عبارتی چه معنایی برای بخش بزرگی از جامعه دارد، با بیپروایی آن را بیان میکند.
واقعاً جای سوال دارد که چه بر سر فرهنگ سیاسی این کشور آمده که استفاده از عبارت «به درک واصل شد» درباره مرگ یک انسان، برای این افراد به امری عادی و حتی شایسته افتخار تبدیل شده است.
این دیگر اختلاف سیاسی نیست؛ این همان سیاستِ نفرت، حذف و تحقیر است که جامعه ایران را ملتهب کرده. و کسانی که آگاهانه بر این زخمها نمک میپاشند و از هر فرصتی برای بازتولید نفرت اجتماعی استفاده میکنند، شایسته برخورد بسیار جدیاند؛ نه اینکه پشت عنوان نمایندگی مردم پنهان شوند و هرچه میخواهند بگویند.
یک مشت جنگطلبِ وحشیِ نادانِ به دور از تمدن که هنوز ابتداییترین معنای مسئولیت سیاسی و پیامد اجتماعی سخن خود را نفهمیدهاند کشور را به این روز انداختهاند.
