🔶قصهای که با قلم تمام نشد؛
5 ساعت برای مرضیه ضرابی
🔶بیستوچهار ساعت شبانهروز، برای بسیاری از ما تنها گذرِ معمول روز است؛ اما برای #مرضیه_ضرابی، روزی رسید که ناچار شد حساب همین ساعتها را پس بدهد. در نامهای که از او به یادگار مانده، برای دفاع از استمرار فعالیتهایش توضیح داده بود که از بیستوچهار ساعت شبانهروز، تنها پنج ساعت را به مدیریت مدرسه و تعلیم در آن اختصاص میدهد.
🔶 در نگاه نخست، شاید این جمله تنها پاسخی اداری به نظر برسد؛ توضیحی برای اثبات اینکه فعالیتهای دیگر او، خللی در مسوولیتش در مدرسه ایجاد نمیکند. اما وقتی کمی بیشتر درنگ میکنیم، همین «پنج ساعت» ما را به اعماقِ زندگی زنی میبرد که روزهایش میان مسوولیتهای گوناگون تقسیم شده بود و برای حفظ هر کدام، ناچار بود زمانش را با دقتی خستگیناپذیر مدیریت کند. این نامه در واقع فقط یک سند اداری نیست؛ تکهای از زندگی زنی است که نمیخواست برای ماندن در یک عرصه از عرصهای دیگر دست بکشد.
🔶 مرضیه ضرابی سالهای مهمی از عمر حرفهای خود را در مدرسه گذراند؛ از «دارالایتام دولتی» تا «مدرسه ملی نسوان آستارا» و «مدرسه دخترانه بندر پهلوی».
#مینا_علیزاده
⏪ ادامهی مطلب را از طریق لینک زیر در سایت مرور مطالعه کنید:
https://mroor.org/tx1
⏪ آدرس مرور در تمامی شبکههای اجتماعی:
📌@moroororg
September 2, 2026 33
