Forwarded fromگندم
اغلب سفرهی دلمان را پیش کسانی باز میکنیم که شبیه خودمان هستند و همان نقاط ضعف ما را دارند. به عبارت دیگر، رغبتی نداریم خود را اصلاح کنیم، یا بهتر بشویم، زیرا ابتدا باید خطایمان را گردن بگیریم. فقط آرزو داریم به حالِ ما دل بسوزانند و تشویقمان کنند این مسیر را ادامه بدهیم. در کل، دلمان میخواهد هم از تقصیر تبرئه شویم، هم از تلاش برای رسیدن به تنزّه معاف باشیم، وقاحت و فضیلتمان هیچکدام کافی نیست. نه نیروی شرارت داریم، نه توان نیکوکاری. - سقوط | آلبر کامو
August 21, 2026 217 5
