دو سال از روزی که در تعقیب متخلفان شکار و صید هدف گلوله قرار گرفتم… — محیط‌بان ۱۷۶ — TG.ME

محیط‌بان ۱۷۶✍ دلنوشته محیط‌بان جانباز علی جمشیدیان @mohitban176 👇
دو سال از روزی که در تعقیب متخلفان شکار و صید هدف گلوله قرار گرفتم می‌گذرد؛ دو سالی که بدون تردید تلخ‌ترین و سخت‌ترین روزهای زندگی‌ام بود. روزی که بهای انجام وظیفه‌ام را با از دست دادن چشمم پرداختم.

امروز حرفی دارم؛ نه فقط برای مسئولان، بلکه برای تمام محیط‌بانان جان‌برکفی که هر روز با عشق به طبیعت، جانشان را کف دستشان می‌گذارند.

روزی که تیر خوردم، خیلی‌ها به عیادتم آمدند. با من عکس گرفتند، از حمایت گفتند و وعده دادند که کنارم خواهند ماند. البته به‌جز مدیرکل وقت که حتی برای یک بار هم به دیدنم نیامد.

آن روزها همه از حمایت از محیط‌بانان سخن می‌گفتند، اما امروز، بعد از گذشت دو سال، پرونده قضایی من همچنان در دادگاه بخش میمه راکد مانده است. هیچ پیگیری مؤثری انجام نشده و متخلفانی که به من شلیک کردند، با آرامش به زندگی عادی خود ادامه می‌دهند.

روزی که مجروح شدم، حتی رئیس سازمان گفت: «تمام هزینه‌های درمانت وظیفه ماست؛ اگر لازم باشد و امیدی به بهبود باشد، تو را برای درمان به خارج از کشور هم می‌فرستیم.»

اما امروز، با گذشت دو سال، با اطمینان می‌گویم که حتی یکی از وعده‌ها عملی نشد. بخش زیادی از هزینه‌های درمانم پرداخت نشد؛ حتی بعضی از هزینه‌ها را بیمه تکمیلی هم تقبل نکرد. تمام هزینه‌های درمان، رفت‌وآمدهای مکرر به تهران و بسیاری از مخارج دیگر را شخصاً پرداخت کردم.

مدتی است برای پیگیری پرونده‌ام درخواست وکیل کرده‌ام، اما از آن هم خبری نشده است. حتی وقتی برای دکتر حسینی، مدیرکل حوزه ریاست سازمان، پیام می‌فرستم، کوچک‌ترین واکنشی دریافت نمی‌کنم. این بی‌تفاوتی برای من این احساس را ایجاد کرده که جان یک محیط‌بان، بعد از فروکش کردن هیاهوی رسانه‌ای، دیگر اهمیتی ندارد.

من این حرف‌ها را از سر گلایه شخصی نمی‌نویسم؛ بلکه می‌خواهم حقیقتی را بگویم که شاید فردا، هر محیط‌بان دیگری با آن روبه‌رو شود. حمایت واقعی، فقط در روز حادثه و مقابل دوربین‌ها معنا پیدا نمی‌کند؛ حمایت واقعی یعنی ایستادن کنار محیط‌بان تا آخرین مرحله درمان، پیگیری حقوق قانونی او و اجرای عدالت.

از همه همکاران عزیزم فقط یک خواهش دارم؛ پیش از هر مأموریت، پیش از هر رویارویی با متخلفان، خانواده‌هایتان را به یاد داشته باشید. شما برای حفاظت از طبیعت می‌روید، اما عزیزانی هستند که هر روز چشم‌انتظار بازگشت سالم شما هستند.

و در پایان می‌نویسم:

امیدوارم روزی برسد که حرمت لباس محیط‌بانی، نه در شعار، بلکه در عمل حفظ شود و هیچ محیط‌بانی پس از فدا کردن سلامت جانش در پیچ و خم وعده های فراموش شده تنها نماند.

🇮🇷 محیط‌بان علی جمشیدیان 🇮🇷

@mohitban176
💔22😢9❤1😐1
August 18, 2026 932 13