او در میان ماست
جلال سرفراز
روزنامهنگار
مجابی عزیز هم ما را ترک کرد. و حیف از این مرد نازنین. اگر اشتباه نکنم واپسین بار پس از رفتن سپانلو دیدمش. و حالا چند سال از آن دیدار گذشته است.
آشنایی ما به سالهای پیش از انقلاب بر می گردد. من در کیهان کار می کردم و او در اطلاعات.
مهمترین ویژگی او فروتنیاش بود، و پس از آن طنزی ظریف، که در بیان و نوشتههایش موج میزد. یکی دو باری به برلین آمد. با عباس معروفی و او نشستهایی داشتیم.
هنرمندی همهفن حریف بود. هم شاعر بود، هم نویسنده و هم روزنامهنگار. به نقاشی علاقهٔ خاصی داشت. برادری داشت به نام حسین، که نقاش زبردستی بود و در جوانی از میان رفت. شاید همین موجب میشد که علاقهاش به نقاشی دوچندان جلوهگر شود. در کانون نویسندگان آن روزگار با هم خاطرههایی داشتیم.
پس از بازگشت به ایران یکی دوباری به خانهاش در کوی نویسندگان رفتم. مهماننواز بود. دوست بود. صمیمی بود. دیگر چه بگویم؟ یا بنویسم که بیانگر گوشهیی از شخصیت مجابی باشد و دیگران ندانند. جواد با همهٔ خاطرههایش همیشه و هنوز در میان ماست.
@JournalistsClub1
Forwarded fromباشگاه روزنامهنگاران ایران
31
2
1September 6, 2026 3.6K 5
