بنزین و بنز/شرق
در طول هشت سال دفاع مقدس یعنی بین سالهای ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۸ که درآمد ارزی کشور سالانه حدود شش میلیارد دلار بود و حداقل نیمی از آن صرف تجهیزات و مهمات دفاع مقدس میشد، کمتر دیده شد که مردم نگران زندگی و معیشت معمول باشند و به همین دلیل در این هشت سال به جز مواردی که از سوی برخی گروهکها یا اشخاص از قبیل ترور یا خیانت صورت میگرفت، ناآرامی و حرکت منفی اجتماعی دیده نشد. دلیلش هم این بود که مسئولان کشور، جنگ و تبعات آن را باور داشتند و متناسب با شرایط جنگ و دفاع مقدس تصمیمات لازم اتخاد میشد و بهروشنی و بهوضوح مردم در جریان مسائل و کمبودها و راهحلها قرار میگرفتند.
هرچند در آن ایام برخی سهمیهبندیهای ضروری را کوپونیسم و تسامحا و عمدا کمونیسم میخواندند اما روشهای پیادهشده برای رفع نگرانی مردم و پیشگیری از ناآرامی و عدم اطمینان با قوت اجرا شد.
طبعا از آن زمان یعنی سال ۱۳۶۸ تاکنون تغییرات بسیاری در جمعیت، مصارف، درآمدها همراه با محدودیتهای ناشی از تحریمها و اخیرا جنگ و محاصره اقتصادی صورت گرفته است و بهویژه با مسدودشدن روابط بانکی بینالمللی بین بانکهای ایران و سایر کشورها، و برای دورزدن از این مسدودشدن، به هر حال درست یا نادرست مؤسسات تراستی برای مبادله ارز ایجاد شدهاند که خود زاینده مشکلات بسیاری شدهاند که بخشی از آن توسط مقامات کشور و قوه قضائیه در رسانهها بیان شده است.
در شرایط کنونی بسیار مهم است که بهدرستی و عمیقا این امر در درجه نخست توسط مسئولان درک و فهمیده شود که دیگر از شرایط «نه جنگ، نه مذاکره ولی تحریم» عبور کردهایم و به شرایط «جنگ، مذاکره، تحریم، محاصره» رسیدهایم. این در حالتی است که قبح تجاوز آمریکا و اسرائیل به ایران و جنایات جنگی آنان در دنیا برطرف شده و اگرچه آمریکا ممکن است تهدیدهای شدید خود را به عمل نیاورد اما اسرائیل مترصد است هر لحظه (به قول آریل شارون، قصاب صبرا و شتیلا) بخواهد سر مار (ایران) را نابود کند. پس مدیران و مسئولان ما باید به این باور برسند که در حال جنگ دائمی هستیم حتی اگر تفاهمنامه اسلامآباد مجدد جان بگیرد.
یادداشت سیدمصطفی هاشمیطبا
@sharghdaily
18
11
5
3
2September 3, 2026 2.9K 22