مدیریار | Modiryar: post #9372 — TG.ME

سازمان های بی صدا

#سازمان‌_های_بی‌_صدا الزاماً سازمان‌هایی نیستند که در آن‌ها تعارض یا نارضایتی وجود ندارد؛ گاهی سکوت، نشانه‌ی کاهش امنیت روان‌شناختی و بی‌اثر شدن صدای کارکنان است. وقتی افراد احساس کنند بیان ایده، اعتراض یا گزارش یک مسئله پیامدی برایشان دارد یا اساساً تغییری ایجاد نمی‌کند، به‌تدریج سکوت را به‌عنوان یک راهبرد سازگاری انتخاب می‌کنند. خطر اصلی اینجاست که سازمان ممکن است ظاهراً آرام باشد، اما در لایه زیرین، اطلاعات حیاتی دیگر به مدیران نمی‌رسد.

در #سازمان_بی‌_صدا، مدیر معمولاً آخرین کسی است که از مسئله باخبر می‌شود؛ زیرا گزارش‌ها فیلتر می‌شوند، اخبار ناخوشایند بالا نمی‌روند و کارکنان یاد می‌گیرند «کمتر گفتن، کم‌هزینه‌تر از گفتن» است. بنابراین سکوت سازمانی را نباید با رضایت کارکنان اشتباه گرفت. گاهی آرام‌ترین سازمان‌ها، پرریسک‌ترین سازمان‌ها هستند؛ چون مسئله وجود دارد، اما دیگر کسی درباره آن صحبت نمی‌کند.

#پایگاه_جامع_مدیریار
@modiryar
August 16, 2026 50