غزلی از دیروز که به درد امروز هم میخورد
وابسته به تو مثل هراتم به هریرود
با جان منی بافته چون تار که با پود
ما لازم و ملزوم همیم باش بسوزم
تا پخش شود بوی تو از سینهی این عود
بین من و تو رابطهی دشت و سراب است
من آبلهی پایم و تو دوری مقصود
با تور اگر در پی ماهی بدرآیی
یک عمر، مرا فرض کن آن آب گلآلود
یک لحظه هم آزردگیات روح خراش است
ِ ای قهقه خندیدن تو نغمهی داوود
تصویر غزلهای مرا سخت به هم ریخت
هر بار که موهای تو در باد رها بود
#مولاداد_رستمی
@ml_rustami
51
2May 1, 2026 1.4K 1
