چطور مطوری؟! - چند کلمه در باب Check-in و Check-out در ساختار Holacracy
امروز توی جلسه تاکتیکال، وقتی تسهیلگر برای Check-in ازم خواست حس و حالم رو بگم، گفتم:
«بد»
و در پایان جلسه وقتی حسم رو نسبت به جلسه پرسید، گفتم:
«بهمراتب بدتر از چیزی که در ابتدای جلسه بودم»
همین بهانهای شد که دوباره خیلی کوتاه درباره مفهوم Check-in و Check-out در هولاکراسی بخونم تا مطمئن شم دارم درست انجامش میدم.
تعریف Check-in
قبل از شروع دستور کار جلسه، برای اینکه افراد با حضور ذهن بیشتری وارد جلسه بشن، هر نفر یک نوبت کوتاه صحبت میکنه.
هر کسی میتونه درباره اینها صحبت کنه:
• وضعیت ذهنی فعلیش چیه.
• ذهنش درگیر چه چیزیه.
• با چه انرژیای وارد جلسه شده.
مثلا:
• امروز تمرکزم خوبه و آماده کارم.
• دیشب خوب نخوابیدم و خستهم، ولی برای جلسه آمادهم.
• هنوز فکرم درگیر incident صبحه و حسابی کلافهم.
هدف این بخش فقط اینه که آدمها ذهنشون برای حضور در جلسه آماده بشه و برای همین این جملهها تبدیل به تعامل و گفتوگو نمیشن.
هدف Check-in این نیست که مسئلهای حل بشه یا گفتوگویی شکل بگیره؛ فقط کمک میکنه افراد بدونن با چه شرایط ذهنی دارن وارد جلسه میشن و حضور ذهن بهتری پیدا کنند.
تعریف Check-out
در پایان جلسه، هر کدوم از افراد حاضر در جلسه خیلی کوتاه میگه:
• برداشتش از جلسه چی بوده.
• با چه احساسی داره جلسه رو ترک میکنه.
مثلا:
• برام شفاف شد اولویت این هفته چیه.
• جلسه خوب بود، ولی دفعه بعد باید سریعتر جمعبندی کنیم.
اینجا هم هدف شروع یک بحث جدید نیست. Check-out فقط فرصتیه برای اینکه افراد جلسه رو با یک جمعبندی شخصی ترک کنند.
3July 15, 2026 101