مدیتآراد

دوستت دارم.
مثل جوانه‌ای که بوسه‌ی آفتاب را.
مثل پرنده‌ای که آسمان را.
ساده با تو حرف می‌زنم.
اگر معنای عشق را میدانم، فقط به خاطر توست.
دوستت دارم…

غمگین نباش. فکر کن به اتفاقات خوبی که هنوز نیفتاده، به لبخندهای هنوز نزده، به انسان‌های خوب هنوز ملاقات نکرده، و سفرهای ناب هنوز نرفته. فکر کن به مسیرهای سبز و روشنی که بن‌بست نیستند، و به پُل‌های محکمی که به سرزمین‌های آرام می‌رسند. باور داشته باش، که هیچ چیز در زندگی ماندنی نیست. حتی اگر دلت پاییز باشد، روزی دوباره بهار می‌آید…

آرام باش. آرام باش و به قلبت بگو قوی باش. بگو قوی‌تر باش قلب من. کدام روز را دیده‌ای که شب نشود؟ کدام شب را دیده‌ای که سپیدی صبح را در آغوش نگیرد؟ هیچ چیز تا ابد ماندنی نیست. برای لبخندت بجنگ. برای لبخند عزیزانت بجنگ. با غم‌هایت ادامه بده، اما با هیچ غمی مجادله نکن. بگذار جهان با همه تاریکی‌اش، نور چشم‌های تو را جستجو کند. بگذار لبخندت همان باریکه‌ی نوری باشد که دم صبح، روی گونه‌ی کسانی که دوست‌شان داری می‌افتد. امید باش در جهان خویش، و یادت نرود که اگرچه سخت، اما میگذرد…

رودخانه‌ها از آب خود نمی‌نوشند. درختان میوه‌های خود را نمی‌خورند. خورشید به خودش نمی‌تابد، و گُل‌ها عطرشان برای خودشان نیست.‌ زندگی برای همه‌ی ما قانون طبیعت است.‌ همه‌ی ما برای کمک به یکدیگر به دنیا آمده‌ایم. مهم نیست چقدر سخت، هرقدر هم که سخت باشد، با هم که باشیم زندگی خوب است‌. زندگی وقتی تو شادی خوب است، اما خوب‌تر وقتی‌ست، که دیگران به امید تو شادند.

اميدوارم فردا لبخند بزنی، و کسی عاشقت شود و تو را ببوسد و عاشقت کند، و تو قبل از خواب به او فکر کنی، و بفهمی او که دل می‌بندد، چقدر خوشبخت است…