در پی این مرتب کردن کمدم و هرگز مرتب نشدنش، رسیدم به یه چیز جالب...
توی بعضی روشهای ژاپنی خلوت کردن، وقتی یه چیز جدید وارد خونه میشه، بهتره در مقابلش چیزی که دیگه کاربردی نداره خارج بشه.
و خب اینجا یه سؤال پیش میاد:
چرا دور ریختن بعضی چیزا انقدر سخته؟
یه لباسی که دیگه با استایلمون جور نیست، یه براشی و قلمویی که دیگه استفاده نمیکنیم، یه دفتر قدیمی یا حتی یه هدیه از آدمی که دیگه توی زندگیمون نیست...چون از یه جایی به بعد، اینا دیگه فقط وسیله نیستن و توی روانشناسی بهش میگن Extended Self؛ یعنی بعضی وسایلمون تبدیل میشن به بخشی از تصویری که از خودمون داریم....
برای همین گاهی ارزش یه چیز به کاربردش نیست، به خاطرهایه که برامون داره....
شاید مرتب کردن اتاق، فقط مرتب کردن وسایل نباشه و یه وقتایی یعنی پذیرفتن اینکه بعضی چیزها برای یه فصل دیگه از زندگیمون بودن و الان نیستن ولی خاطرشون هست وخاطرهشون میمونه، حتی اگه خودشون توی کمدمون نباشن....
1September 7, 2026 182
