این یه حقیقته که تو مسئول زندگیتی اما پذیرش این حقیقت، شجاعت میخواد. مخصوصا وقتی که میشه راههای آسونتری رو انتخاب کرد. میشه تو نقش قربانی فرو رفت. میشه تمام عمر فقط انگشت اتهام به سمت زمین و زمان گرفت. میشه انکار کرد. میشه فرار کرد. میشه کلی کار دیگه کرد و البته همهی اینها هم بهاء دارن، اما کمتر. چون آسونترن. کمدردسرترن. یونو.. خواهان دونستن حقایق بودن، به شدت دشواره و کار هر کسی نیست؛ و چلنج خودشناسی دقیقا همینجاست. اینجاست که عیار آدما مشخص میشه. چون تو دل این راه دشواره که تو گرون میشی، امن میشی و بار میای.
