مامۆستا فائز حسینی

بێخود

معنی واژگان:

• دَلْق: لباس کهنه و پاره؛ جامه‌ای ساده که درویشان می‌پوشیدند.
• مِسْحیّ: جامه یا پارچه‌ای زبر و خشن که اهل زهد می‌پوشیدند.
• مُرَقَّع: وصله‌وصله و تکه‌تکه؛ لباسی که از چند پارچه دوخته شده باشد.
• نکوهیده: ناپسند، زشت و مورد سرزنش.
• بَرَکی: نوعی کلاه که در گذشته نشانه‌ای از درویشی و زهد به شمار می‌آمد.
• تَتَری: منسوب به تاتار؛ نوعی کلاه که در آن روزگار رواج داشته است.
• درویش‌صفت: کسی که ساده‌زیست، فروتن و بی‌تکلف باشد.

📚 گلستان باب دوم در اخلاق درویشان

📝 م عبدالمجید « نژماری »

به ئه‌بجه‌د (طا) نۆ و (ها) پێنج
و پێنج و نۆ ده‌کا چــــــــــوارده

به (طٰه) حه‌ق نیدای کردێ
که یه‌عنی بــــــه‌دری تابانه

📝بنه‌ماڵه‌ی زانیاران ص ۲۰۱

📝 وه‌فایی

📝‌شێخ عۆسمان سرا‌ج‌الدین قدس سره

📝دیوانوو سەیدی

هه‌ر که‌سێ ڕۆژێ دووسه‌د ئایه‌ت
له قورئان بخوێنێته‌وه ئیمانی پارێزراو ئه‌بێ.

📝بنه‌ماڵه‌ی زانیاران ص ۱۱۵

📝 مرحوم مامۆستا هه‌یاس غه‌ریبی

📝قصیدة المحمدیة للإمام البوصیري

أستاد‌ سخن , گلستان

اللهم اختم بالصالحات أعمالنا،
وبالسعادة آجالنا،
وبلغنا مما يرضـيك آمالنا.