''محال ترینم''

راستشو بخوای به يه جايی رسيدم كه ديگه نه از چيزی خوشحال ميشم نه بابتش ناراحت ميشم، يه حس بيتفاوتی عجيبی توی اعماق روحم وجود داره كه نميزاره نسبت به اتفاقات دورم كوچيک‌ترين عكس العملی داشته باشم.

آخرین مرحله از چشم افتادنه، انگار چیزی درونت اون فرد رو رها میکنه، گاهی این برداشت میشه که داری ادا در میاری، ولی اون احساس چند ثانیه‌ای که بهت میگه دیگه چیزی مثل قبل نمیشه رو فقط خودت حس میکنی.

‏لطفا حق دیر جواب دادن رو‌ به آدمای اطرافتون بدین، شاید یکی رو مود نباشه، نخواد بیاد توضیح بده که فلانی من بی‌حوصلم، زود بهتون بر نخوره، یه جایی تو ذهنتون برای درک این موضوع باز کنید.

Mohr Cut

تو زندگی هرکدوم از ما یه وقتایی هست که اسمش وقتِ بودنه اگه اون آدمِ زندگیمون وقتی که باید میبود، نبود دیگه نمیشه روش حساب کرد اون لحظه باید در احساستو روش ببندی، بار تنهاییاتو، غماتو، درداتو بذاری رو دوش خودت.