«یا مولانا یا صاحبالزمان، الغوث، الغوث، الغوث...» آقا جان .. در این شلوغیِ دنیا، میانِ این همه خستگی و دلگرفتگی، هنوز دلمان به یک نام گرم است؛ به نامِ شما. ما شاید راه را گم کنیم، شاید کم بیاوریم، شاید گاهی از خودمان هم خسته شویم؛ اما تهِ تمام این بیقراریها، دلمان میداند پناهی هست... شما برای ما فقط «انتظار» نیستید؛ امیدِ روزهایی هستید که هنوز نیامدهاند و پناهِ دلی که در این دنیا، جز خدا و ولیّ خدا، به جایی تکیه ندارد. آقا جان، اگر فرج نزدیکترین وعدهی دلهای منتظر است، ما را هم از آن آدمهایی قرار بده که آمدنتان را فقط صدا نمیزنند؛ بلکه برای آمدنتان زندگی میکنند.. یا صاحبالزمان، الغوث... دلمان را از جنسِ انتظارِ واقعی کن. 🌱
August 22, 2026 465 4
