و برای ادامهی این راهتون عزیزای من، نمیدونم چی میشه برای شما، امیدوارم خدا از کوه غم روی شونههاتون کم کنه، امیدوارم از زمین بلند شین، هنوز عزیزای منین، عزیزای من میمونین، فقط من از کنارتون میرم، این رفتن اجباریه که به من تحمیل شده، اما از خدا میخوام شما به هم برگردین، چون تنها موندنتون بیشتر از این زمینتون میزنه، هیچوقت دلم نمیخواست این روز برسه، هیچوقت دلم نمیخواست که باهاتون خداحافظی کنم، بلد نیستم برای اینکار چطوری کلماتو کنارهم بچینم، فقط ممنونم که تا الان بودین، کاش میشد بعد از اینم باشید اما نمیشه، این رسم روزگاره اما کاش این رسم روی شما عزیزای من بیتاثیر بود، کاش پایانی نداشتیم، کاش پایانمون انقدر غریبانه و تلخ نبود. خدانگهدارتون وصلههای قلب من.🤍