پست انزو برای لئو:لئو، وقتی اون موقع گفتی که میخوای از تیم ملی خداحافظی کنی، خیلی ناراحت شدم.
من فقط یه پسر جوون بودم و اختلاف سنیمون رو حساب میکردم تا ببینم بالاخره روزی میرسه که بتونم کنارت بازی کنم یا نه.
شاید خندهدار به نظر بیاد، ولی واقعا این کار رو میکردم! فکر میکردم چند سال دیگه از دوران فوتبالت مونده و چند سال دیگه طول میکشه تا من به تیم بزرگسالان برسم. رویای من این بود که حتی شده فقط یک بار، با پیراهن آرژانتین کنار هم بازی کنیم.
خوشبختانه تو برگشتی.
و در نهایت، زندگی خیلی قشنگتر از چیزی شد که اون پسر جوون تصورش میکرد.
من فقط به رویای بازی کردن کنارت نرسیدم؛ بلکه با هم اردوهای تیم ملی رو تجربه کردیم، توی رختکن کنار هم بودیم، با هم حرف زدیم، همدیگه رو بغل کردیم، لحظات سخت و لحظات فوقالعاده رو کنار هم پشت سر گذاشتیم و در نهایت با هم قهرمان جهان شدیم.
اما قبل از هر چیزی، همیشه بابت رفتاری که از روز اول با من داشتی، ازت ممنونم.
من با رویای بازی کردن کنار الگوی فوتبالیام وارد تیم ملی شدم، اما با کسی روبهرو شدم که از همون لحظه اول کاری کرد احساس کنم یکی از خودتونم.
همیشه یه حرف، یه نصیحت، یه آغوش یا حتی فقط رفتاری داشتی که وقتی بهش نیاز داشتم، باعث میشد احساس آرامش کنم.
هیچوقت اینو فراموش نمیکنم.
امروز برام سخته تصور کنم اردوی بعدی بدون تو چطور خواهد بود.
اینکه وارد زمین بشم و دیگه تو رو روبهروم نبینم، با شماره ۱۰ روی تنت. سالهای زیادی تو رو همونجا دیدم، اونقدر که تصور کردنش به شکل دیگهای تقریبا غیرممکنه.
چه خوششانس بودم که تو رو داشتم، لئو.
و چه خوششانس بود اون پسری که سالها رو میشمرد، بدون اینکه بدونه آیا بهموقع به رویایش میرسه یا نه.
ممنونم که از همون اول اینطور باهام رفتار کردی، بابت تمام چیزهایی که بهم یاد دادی و اینکه اجازه دادی بخشی از داستانت باشم.
خیلی دلمون برات تنگ میشه، کاپیتان.
@MessiLeo_Ir
