🔸 نکته مهم: در کرهای فاعل معمولاً از روی موقعیت مشخص است، بنابراین لازم نیست همیشه 저는 یا 나는 را بیاوریم. نکته مهمش اینه که در کرهای فعل بر اساس شخص تغییر نمیکنه. یعنی برای اولشخص، دومشخص و سومشخص همان صرف فعل را داریم. مثلاً فعل 먹다 = خوردن: 저는 먹어요. من میخورم. 👤 اولشخص 너는 먹어요. تو میخوری. 👤 دومشخص 그 사람은 먹어요. او میخورد. 👤 سومشخص یعنی نمیگیم برای «من» یک شکل و برای «تو» شکل دیگری؛ هر سه 먹어요 هستند. پس چیزی که تغییر میکند «ضمیر» است: اولشخص 나 = من (صمیمی) 저 = من (محترمانه) دومشخص 너 = تو (صمیمی) 당신 =شما/تو در مکالمه روزمره معمولاً استفاده نمیشود و کاربرد خاصی دارد. سومشخص 그 = او/آن مرد 그녀 = او/آن زن 그 사람 = آن شخص نکته* 가요 / 와요 بهتنهایی معمولاً معنی «میروم / میآیم» میدهند، نه «برو / بیا». برای دستور دادن، از حالت امری استفاده میکنیم: 가다 → 가! = برو! (خودمانی) 오다 → 와! = بیا! (خودمانی) محترمانهتر: 가세요. = بروید / بفرمایید بروید. 오세요. = بیایید / بفرمایید بیایید. ~~~ مثلاً: 여기 와! = بیا اینجا! 집에 가! = برو خونه! ~~ 여기 오세요. = بفرمایید اینجا بیایید. 집에 가세요. = بفرمایید بروید خانه. ~ 가요 = میروم / میروی / میرود 가! = برو! 가세요 = بروید / بفرمایید بروید 와요 = میآیم / میآیی / میآید 와! = بیا! 오세요 = بیایید / بفرمایید بیایید ~~~ 🇨🇳🇰🇷 @lingux_ir
نکته مهم: در کرهای فاعل معمولاً از روی موقعیت مشخص است، بنابراین… — Lingux.ir — TG.ME
August 11, 2026 267 5