این فیلم اصلا الگوی خود Doomsday هست. The Avengers (2012) اولین باری بود که هالیوود ثابت کرد میشه چند فرنچایز جدا رو باهم قاطی کرد و یه فیلم منسجم ساخت. Avengers: Doomsday داره دقیقا همین کارو در مقیاس بسیار بزرگتر انجام میده. این بار نه فقط پنج تا ابرقهرمان از فیلمای جدا، بلکه کل فرنچایز ایکسمن فاکس، فنتستیکفور، تاندربولتز، گاردینز آو د گلکسی و بقیه رو باهم قاطی میکنه. ریواچ این فیلم یعنی یادآوری اینکه این کار قبلا هم امتحان شده و جواب داده، پس بهش اعتماد کن.
دلیل دوم اینکه لوکی داره برمیگرده. احتمالا از همون نقطهای که تو سریال Loki موندگار شده بود چون سریال هم توی لیست هست، یعنی محافظت از کل مالتیورس تو سیتادل، منطقیه که ریواچ این فیلم به تماشاگر یادآوری کنه لوکی از کجا شروع شد. از یه شرور خشمگین و حسود که میخواست زمین رو تسخیر کنه، تا شخصیتی که سالها بعد قراره احتمالا بهعنوان یه متحد (یا حداقل یه بازیکن پیچیدهتر) ظاهر بشه. این تضاد بین لوکی اول و لوکی الان میتونه یکی از تمهای احساسی Doomsday باشه.
تم "همکاری بین آدمایی که باهم فرق دارن" هم هست. همونطور که تو تحلیلهای قبلی گفتم (بخصوص X2 و First Avenger)، تم مشترک همهی این فیلما اینه که گروههای مختلف با فلسفهها و سبکهای متفاوت باید یاد بگیرن باهم کار کنن. The Avengers دقیقا اولین باریه که این تم بهطور کامل امتحان شد و جواب داد. حالا که Doomsday میخواد اونجرز، ایکسمن، فنتستیکفور و تاندربولتز رو کنار هم بذاره (گروههایی که حتی از هم خبر ندارن یا اصلا باهم آشنا نیستن)، این فیلم بهترین نقطهی مرجعه که نشون بده این نوع همکاری اجباری قبلا هم جواب داده.
نبرد نهایی نیویورک تو این فیلم، با پورتال، موجودات فضایی، و شهر ویرانشده، احتمالا الگوی بصریایه که Doomsday هم میخواد ازش استفاده کنه یا حداقل بهش رفرنس بده، با توجه به مقیاس بزرگتری که این فیلم قراره داشته باشه.
September 4, 2026 51
