برخی انسانها تنها از میانِ ما میروند، اما برخی دیگر، با رفتنشان تکهای از آرامشِ دنیا را نیز با خود میبرند.
تو از آن مردان بودی که قامتشان تنها به بلندای جسم نبود، بلکه شکوهِ وجودشان در وسعتِ دل، در صداقتِ نگاه و در مهربانیِ بیدریغشان معنا مییافت.
دستهایت برای یاری گشوده بود، نه برای ستایش. لبخندت مرهمِ دلهای خسته بود، نه وسیلهای برای نام و نشان.
هر جا نامت برده میشود، پیش از هر چیز از انسانیتت سخن میگویند؛ از آن قلبی که رنج دیگران را رنجِ خود میدانست، و شادیِ مردم را ثروتِ زندگیاش.
اکنون که به دیارِ ابدیت سفر کردهای، جای خالیِ حضورت در هیچ واژهای نمیگنجد. اما خوشا به حالِ آنان که یادشان با نیکی زنده میماند، و نامشان در دعای خیرِ مردمان تکرار میشود.
مرگ، پایانِ زندگیِ انسانهای بزرگ نیست؛ آغازِ ماندگاریِ آنان در قلبِ کسانی است که مهربانیشان را لمس کردهاند.
آرام بخواب، ای مردِ نجیب، ای همسفرِ انسانیت. زمین، شاهدِ خوبیهایت بود، و آسمان، بیگمان میزبانِ روحی است که جز عشق، گذشت و بزرگواری رهتوشهای با خود نبرد.
یادت همیشه روشن، نامت همیشه سربلند، و خاطرهی مهربانیهایت برای همیشه در دلِ ما جاودانه خواهد ماند.
روحت در بهشت حیدری حیدر بزرگ مرد دیارم
@korkor
31July 25, 2026 1K 3
