صفر منو یاد یک چیز دیگه هم انداخت: فیزیک کوانتوم.
نه از این جهت که صفر در نمادشناسی دقیقاً همان چیزی است که فیزیکدانها به آن «خلأ» میگویند؛ اینها مفاهیم متفاوتی هستند.
اما یک شباهت مفهومی برای من جالبه:
ما معمولاً وقتی به یک فضای خالی نگاه میکنیم، فکر میکنیم «هیچ چیزی اینجا نیست.»
در حالی که در فیزیک مدرن، خلأ هم لزوماً به معنای یک «هیچِ مطلق» و ساده نیست.
و همین منو دوباره برمیگردونه به صفر.
صفر شاید نماد جایی باشد که هنوز چیزی به شکل مشخص ظاهر نشده، اما امکانِ ظهور وجود دارد.
این نگاه منو یاد حرفهایی میاندازه که جو دیسپنزا دربارهی «میدان» و امکانهای پیش از شکلگیری تجربهی مادی مطرح میکنه.
البته اینجا باید حواسمون باشه که حرفهای او را با فیزیک دانشگاهی یکی نکنیم؛ بعضی از تفسیرهای او دربارهی کوانتوم، مورد تأیید جریان اصلی علم نیستند.
اما بهعنوان یک تصویر ذهنی، برای من جالبه:
قبل از اینکه چیزی در زندگی شکل بگیرد، آیا لازم نیست فضایی برای آن وجود داشته باشد؟
شاید به همین دلیل، خلأ همیشه چیزی نیست که باید از آن فرار کنیم.
گاهی باید اجازه بدهیم یک فضای خالی باقی بماند.
نه برای اینکه در آن «هیچ» باشد؛
بلکه برای اینکه چیزی تازه بتواند در آن متولد شود.
شاید صفر، عددِ «هیچ» نباشد؛
شاید عددِ هنوز شکل نگرفتهها باشد.
#کیمیاگر_درون
@kimiagaredaron
7
2
2August 25, 2026 144
