کاملاً روشن است که شاهان هخامنشی میتوانستند بیش از یک همسر داشته باشند. زنان دربار هخامنشی در تاریخنگاری یونانی بیبند و بار و نیرنگباز توصیف میشوند؛ آتوسا، داریوش اول را به حمله به یونان تحریک کرد؛ کردار انتقامجویانه آمستریس باعث شورش ماسیستس بر شاه شد. پریساتیس از کوروش جوان در شورش علیه اردشیر دوم حمایت کرد. اسپازیا مسئول توطئه داریوش دوم بود. تریبازوس، محروم از امتیاز ازدواج با یک شاهزاده خانم، از شورش داریوش حمایت کرد، آتوسا مایل بود از اخوس در مقابل شاه حمایت کند. ظاهراً در نوشتههای تاریخنگارانه، زنان درباری و شورش همواره با یکدیگر آمیختهاند.
#ماریا_بروسیوس
