یک مطالعهٔ طولی، گروهی از زنان سالم را بهمدت ده سال دنبال کرد تا بررسی کند آمادگی جسمانی—بهویژه قدرت عضلات پا—چه ارتباطی با پیری شناختی و ساختار مغز دارد. پژوهشگران با اندازهگیری توان پا در میانسالی و ارزیابی دوبارهٔ عملکرد شناختی و آناتومی مغز سالها بعد، توانستند بررسی کنند آیا عملکرد عضلانی میتواند روند پیری مغز را در طول زمان پیشبینی کند یا نه؛ آن هم در حالی که عوامل سبک زندگی، وضعیت سلامت و حتی ژنتیک بهدقت کنترل شده بودند.
نکتهٔ چشمگیر این مطالعه، چیزهایی بود که نتوانستند این رابطه را توضیح دهند. ارتباط بین قدرت پا و سلامت مغز حتی پس از در نظر گرفتن سلامت قلبی–عروقی، ناتوانی جسمی، طول تلومرها، سطح تحصیلات و حتی ژنتیک مشترک همچنان پابرجا ماند. تصویربرداری مغزی در سالهای بعد نشان داد زنانی که قدرت پای بالاتری داشتند، حجم مادهٔ خاکستری بیشتری و بطنهای مغزی کوچکتری داشتند—شاخصهایی که معمولاً با آتروفی کندتر مغز همراهاند.
این یافتهها نشان میدهد که قدرت اندام تحتانی فقط نشانهٔ «تناسب اندام عمومی» نیست، بلکه میتواند یک شاخص بلندمدت از تابآوری مغز باشد. پیام گستردهتر مطالعه روشن است: مغز در خلأ پیر نمیشود. سیستمهایی که با حرکت، سرعت و تولید نیرو درگیرند، بهطور زیستی با حفظ ساختار مغز در طول زمان گره خوردهاند. حفظ سلامت مغز ممکن است کمتر به عادتهای صرفاً شناختی وابسته باشد و بیشتر به نگهداشت توانهای فیزیکیای مربوط شود که با افزایش سن، بیسروصدا تحلیل میروند.
منبع:
Kicking Back Cognitive Ageing: Leg Power Predicts Cognitive Ageing after Ten Years in Older Female Twins
Gerontology — DOI: 10.1159/000441029
@ karnil
9
1February 13, 2026 2.7K 23
