جایگاه حسن صباح و حشاشین در ادبیات فارسی چطور بوده است؟
حسن صباح (رهبر فرقهٔ تشیع اسماعیلیهٔ نزاری و بنیانگذار دژ الموت) به یقین از مهمترین افراد در تاریخ و ادبیات ایران بشمار می آید او رهبر گروهی بود که حشاشین نام گرفتند.
حشاشین(به معنای مصرف کنندگان حشیش است اما دلیل قطعی اینکه چرا نام این گروه اینگونه نامگذاری شده است بطور قطع مشخص نیست و استدلال های گوناگون برای آن آورده شده است) این واژه در نهایت به زبان های اروپایی وارد شد و در نهایت به assassin به معنای ترور کننده و قاتل تبدیل شد.
گروه حشاشین پیروان و فداییان حسن صباح بودند که معمولا با ترور یا ابزار خشونت آمیز به اهداف خود میرسیدند. همین رفتار در برخی منابع باعث شد تا تبدیل به قهرمانهایی شوند که علیه ظلم و جور مبارزه میکنند. و گروهی نیز آنها را تندرو و بنیاگذار ترورسیم در تاریخ جهان معرفی میکنند.
•در منابع تاریخی کتاب جهانگشای جوینی به بعد تاریخی و سیاسی حشاشین پرداخته میشود و حتی افسانه هایی از این گروه نقل میشود.
•رمان الموت اثر ولادیمیر بارتل از معروف ترین کتاب ها در مورد این گروه و حسن صباح است.
•کتاب تاریخ و عقاید اسماعلیه از فرهاد دفتری نیز کتاب بسیار خوبی برای پژوهش های دانشگاهی و تخصصی بشمار میآید.
•ذبیح الله منصوری نیز با ترجمه رمانی به نام خداوند الموت از پُل آمیر جنجالهای عظیمی ایجاد کرد زیرا بعداً مشخص شد فردی به نام پل آمیر وجود ندارد و احتمالا جناب منصوری خودشان آن کتاب را نوشتهاند و به دلایل نامعلومی آن را منسوب به یک نویسنده خیالی کردهاند.
@Kaf_ut
7
1July 28, 2026 366 3 8
