مقصدی نیست، بیا فلسفه‌بافی نکنیم
هر کسی کار بدی کرد، تلافی نکنیم
ما چه باشیم و نباشیم؛ جهان در گذر است
کاش باور بکنیم، فرصت‌مان مختصر است
شاید این چای که از عطر خوشش مدهوشی
آخرین چای تو باشد که از آن می‌نوشی!
شاید امروز شما ختم به فردا نشود
شاید این جسم بخوابد و دگر پا نشود
شاید آن فرد که می‌خواست کنارت باشد
صبح فردا چو گلی روی مزارت باشد!
شاید این نور که بر صورت تو تابیده
روز دیگر بزند و چهره‌ی تو بپوسیده
شاید این جمع بماند، تو نمانی دیگر
شاید این خنده زدن را نتوانی دیگر
شاید این راه در آغاز به پایان نرسد
شاید این یوسف گمگشته به کنعان نرسد
شاید این لقمه که خوب است برای بدنت
آخرین لقمه‌ی شام تو بود در دهنت
قصد داری بروی کافه به همراه کسی
شاید امروز بمیری، به قرارت نرسی!
چقدر عید بیاید که نباشیم رفیق
داخل گور بپوسیم و بپاشیم رفیق
کاش باور بکند هر که مرا می‌خوانَد:
«نیستی» بیشتر از بودنمان می‌ماند
111
7
4
3
1
1
1September 18, 2026 694 45
