یه درد دلی میخوام باهاتون بکنم 🫰🏻❤️
عزیزان، وقتی خودتون برای آیندهتون اونقدر که باید وقت و اهمیت نمیذارید، چطور انتظار دارید ما برای آیندهی شما از جون و دل مایه بذاریم؟
قبول شدن در آزمون، فقط به این نیست که یه مداد دستتون بگیرید، سر جلسه بشینید و منتظر باشید ما همهچیز رو براتون آماده کنیم تا کلید قبولی رو به دستتون برسونیم.
این پروسه چندین مرحله داره که هر کدوم زمان و هماهنگی خودش رو میخواد؛ از احراز هویت و بلوکه کردن مبلغ پیش صراف مطمئن گرفته تا تهیهی دستگاه، اطمینان از درست کار کردنش و تمرین و هماهنگی با کسی که قراره در آزمون کمکتون کنه.
دوستانی که معرف دارن، معمولاً مرحلهی بلوکه کردن مبلغ رو ندارن، چون ما همدیگه رو میشناسیم و اعتماد متقابل وجود داره. بعضیها هم قبلاً این مسیر رو رفتن، دستگاه دارن و با روند کار آشنا هستن؛ برای همین ممکنه بشه در لحظات آخر هم براشون هماهنگیهای لازم رو انجام داد.
اما عزیز من، وقتی نه با روند کار آشنایی، نه دستگاهی داری و نه از قبل برای انجام این مراحل برنامهریزی کردی، چطور انتظار داری همهچیز به روز آخر موکول بشه؟! انگار قراره لکلک دستگاه رو بیاره دم در خونهت و همهچیز هم خودبهخود ردیف بشه! 🥲
ما هم برای انجام این کارها زمان، انرژی و مسئولیت زیادی میذاریم. خیلی از مراحل هم دست ما نیست که بتونیم بهدلخواه خودمون سرعتشون رو بیشتر کنیم.
از طرفی، وقتی هزینهی آزمون اعلام میشه، بعضیها اون رو زیاد میدونن؛ در حالی که پشت این کار، کلی هماهنگی، پیگیری، زمان و مسئولیت وجود داره که شاید از بیرون دیده نشه.
حرف من اینه که ما برای کمک به شما اینجاییم، اما این کمک زمانی نتیجه میده که خودتون هم برای آیندهتون مسئولیتپذیر باشید. ❤️
لطفاً کارهاتون رو به روزهای آخر موکول نکنید و برای آیندهای که براتون مهمه، از قبل وقت بذارید. همونطور که شما انتظار دارید ما کارتون رو جدی بگیریم، انتظار ما هم اینه که شما آیندهی خودتون رو جدی بگیرید.
ما با دل و جون کنارتون هستیم، اما قرار نیست بیبرنامگی رو هم با معجزه جبران کنیم. ❤️🙏🏻
@Delaram_kurdish
۴ آبان ۱۴۰۵ ۱۷۴ ۱