محمدمهدی سیدناصری، حقوقدان در خبرآنلاین:
🔹بزرگترین اشتباه خانوادهها این است که مسئله را به یک انتخاب دوگانه تبدیل کنند؛ یا آزادی کامل یا ممنوعیت کامل. هیچکدام پایدار نیست.
🔹کودکی که در جهان دیجیتال متولد شده است، نه میتواند و نه باید بهطور کامل از فناوری جدا شود؛ در مقابل، رها کردن او در این فضا نیز خطرناک است.
🔹نقش والدین باید از «کنترلگر» به «همراه و راهنما» تغییر کند.
نوع سؤالهایی که والدین از فرزند خود میپرسند تغییر کند:
🔹به جای اینکه دائماً بپرسند «چقدر در گوشی بودی؟»، از او بپرسند: «چه چیزی دیدی؟ چه احساسی پیدا کردی؟ آیا چیزی تو را ناراحت یا نگران کرد؟»
🔹گفتوگو مهمتر از نظارت است. اما مسئولیت تنها متوجه خانواده نیست. مدارس نیز باید از آموزش صرفاً حافظهمحور فاصله بگیرند و مهارتهایی مانند سواد رسانهای، تفکر انتقادی، اخلاق دیجیتال، شناخت الگوریتمها و مدیریت سلامت روان در فضای آنلاین را آموزش دهند.
🔹مسئله دیگر صرفاً محدود کردن زمان استفاده از گوشی نیست؛ بلکه همراهی با کودکی است که بخش مهمی از زندگی و تجربههایش در جهان دیجیتال شکل میگیرد.

