از آنجایی که نه دولت آشوری و نه دولت بابلی به طور مداوم استفاده از زبان آرامی را برای مقاصد رسمی استاندارد نکردند (برخلاف هخامنشیان در دوره بعدی)، اشکال نوشتاری آن نیز شامل تنوع زیادی در زبان و تا حدودی در قالب اسناد است. زبان آرامی به دلایل مختلف به طور فزایندهای در بین بخشهای مختلف جامعه محبوب شد: به عنوان یک کد اعتباری که از سوریه مرکزی پادشاهیهای تابع الگوبرداری شده بود، که کتیبه بوکان از حاشیه شرقی آن را گواهی میدهد؛ به عنوان وسیلهای برای ارتباط بین صنعتگران و کارگران سیار، اما احتمالاً در گروههایی که از سوریه-فلسطین به بینالنهرین تبعید شده و در آنجا فرهنگسازی شده بودند؛ و به عنوان اصطلاحی در اداره امپراتوری که برای یادداشتهای بدهی، سوابق اقتصادی و نوشتن نامههای رسمی استفاده میشد.Reference📚:A Cultural History of Aramaic
From the Beginnings to the Advent of Islam By Holger Gzella
Vol📙:1
Page📖:154
https://t.me/iranepoke

