Отамнинг кутилмаганда дахшатли тарзда вафот этиб, мени катта қарзлари билан қолдириб кетганида ёш қиз эдим. Сутхўрлар мени безовта қилмаслиги учун дадамнинг эски таниши бу қарзларни бўйнига олди-ю, мендан ғалати нарсани талаб қилди.
Мен ўзимдан ўн тўққиз ёш катта инсонга турмушга чиқишим керак эди! Аммо, никоҳ шартлари ҳақида эшитиб бутунлай ҳушим бошимдан учди.
Мен унга меросхўр туғиб беришим керак экан.
— То боламнинг онаси бўлиб қолар экансан, ўлимимдан сўнг ҳеч қачон қайта турмушга чиқмайсан. Мендан сўнг бирорта эркак билан муносабат қурмайсан. Мободо, бу қоидани бузишни истасанг, бирор бошқа эркакни севиб қолиб, қалбингга буйруқ бера олмасанг, болани мен айтган одамга қолдирасан ва кетасан. Оналикдан воз кечасан.
Эй, Худо! Бунча шавқатсиз шартлар бўлмаса. Мен у билан атиги икки йил яшайман ва у кейин ҳақиқатдан бутун ҳаётимни барбод қилиб кетадими...
