“Sen hech qachon professional futbolchi bo‘lolmaysan.”
Bu so‘zlar yuragimda doim jaranglaydi.
Men atigi 11 yoshda edim — ozg‘in, kambag‘al, orzusi katta bola.
Maktabdagi o‘qituvchim ko‘zimga qarab aytdi:
“Krishtianu, sen juda zaifsan. Hech narsa qilolmaysan.”
O‘sha kuni uyga ko‘z yoshlar bilan qaytdim…
Lekin bir qaror qildim:
“Men unga noto‘g‘ri ekanini isbotlayman.”
🎯 Hamma o‘ynayotgan paytda – men mashq qilardim.
🎯 Bayram yo‘q, ta’til yo‘q, kechasi, ertalab – faqat mehnat.
🎯 Har bir golim, har bir kubogim – o‘sha so‘zlarga bergan javobim bo‘ldi.
Men bitta haqiqatni angladim:
Odamlar senga ishonmasa – bu muammo emas.
Agar o‘zingga ishonmasang – shunda haqiqiy muammo boshlanadi.
✊ Yana bir bor esla: Hech kim senga ishonmasa ham,
SEN o‘zingga ishon!
