– پس از آتشبس در ایران، سیاستگذاری عمومی بهویژه در خصوص فضاهای عمومی و مشاغل خدماتی دستخوش تغییرات گستردهای شد. پس از سال ۱۴۰۱، با قدری کجدار و مریز، سیاستی که علی مطهری از آن با عنوان «سعه صدر نظام» یاد میکرد در دستور کار قرار گرفته بود و سختگیریهای پیشین تا حدی تعدیل شده بود. در این دو-سه سال به نظر میرسید که بگیر و ببندها محدودتر شده و هرچند ممکن بود هر از گاه چند ون گشت ارشاد در خیابانی دیده شود و یا حملهای به فرد یا مکانی صورت گیرد، سیاستی غالب به نظر نمیآمد.سال ۱۴۰۴ نقطهی عطفی بود در تاریخ ایران. ابتدا جنگ ۱۲ روزه و تجاوز نظامی به ایران نهادهای سیاستگذار امنیتی را به شوک فرو برد و محصول آن، در کنار کنشهایی که جهتگیری غیر از مطالبات مدنی هم داشت، مانند فراخوانهای دیماه، نوید سختگیری مضاعف میداد. اما در نهایت تجاوز نظامی بعدی که از اسفند آغاز شد براعت استهلالی بود که آینده را نشان میداد: «تیتراژ یک فیلم ترسناک»!
دیماه ۱۴۰۴ و نگرانی از فتح خیابانها به دست مخالفین، در کنار نعل وارونهی اسرائیل که با هدف گرفتن نیروهای امنیتی شهری مانند کلانتریها، پایگاههای بسیج و ایست-بازرسیها، این پیام را میداد که گویی برنامهای برای شهرها دارد، مسئولین امنیتی ایرانی را به اندیشهی تسخیر پیشدستانهی خیابانها انداخت. چندی قبل محمدباقر قالیباف رئیس مجلس این ایده را به خودش و علی لاریجانی منتسب کرد.
ادامه مطلب
ادامه مطلب در وبسایت خط صلح
#جنگ #حقوق_بشر #رها_آزادی
↘️
@hranews_bot تماس ✉️ - @Hranews کانال هرانا 🆑
