دست به سوی انسان فرولغزیده پیش ببرید تا بلندش کنید و اگر امیدی به نجاتش نیست به تلخی بر او اشک بریزید، به بیچارگیاش نخندید. دوستش بدارید و در وجود او خود را ببینید و بر او همانطور قضاوت کنید که بر خود میکنید.
برشی از کتاب «آبلوموف»، ایوان گنچاروف
📚 | @Hevibook
