او عباس است، پسر ام‌ّالبنین.. او نسبت به امامِ خود سراپا مواسات بود،… — حنونك — TG.ME

او عباس است، پسر ام‌ّالبنین.. او نسبت به امامِ خود سراپا مواسات بود، مواسی یا مواسات را لغت‌نامه‌ها، یاری و غم‌خواری کردن با کسی در مال و جان نوشته‌اند.. و نوشته‌اند که مواسات از ایثار هم بالاتر است.. او امام‌ْشناسِ عالم بود.. او امامش را می‌فهمید، امامش را عاشق بود، تا او بود امام ایستاده بود، بعد او بود که امام فرمود الانَ انکسر ظهری.. همِّ او همِّ امام بود.. او یگانه‌ْ الگوی منتظران در آخرالزمان است، و روضه‌های او متبرک به نور و عطر و حضور دوازدهمین امام؛ حتی اگر تنها روضه‌خوان باشد و یک مستمع.. چرایی این حضور و اطلاع دادنِ این حضور به منتظران، از زبانِ خود امام، بماند برای صاحبانِ فکر. او عباس است پسر ام‌ّالبنین..