مسخره است اما اُمید هدیه بدترین شرایط به رنجدیدهترین انسانهاست. این روزها آدم مجبور است اُمید داشته باشد تا نکند یک شب خودش کار خودش را تمام کند. اُمید ابزار بقا است، شما یا اُمید داری یا تمام میشوی. ما فقط با سرکوب بدن و فیزیک مادی افراد طرف نیستیم، اصلاً دردناکترین بخش زندگی در سایه استبداد فقط این نیست که شاید تو را بکشد بلکه این است که اساسا شرایط لازم برای «تجربه زندگی کردن» را از تو میگیرد و همین برای کشتنت کافی است. فکر کنم در نوشتههای سولژنیتسین دیده بودم که میگفت در اردوگاههای کار اجباری حزب کمونیست، تحت آن همه شکنجه و فشار، آدم همه چیز را از دست میدهد اما یک چیز برایش باقی میماند: این که چطور با رنجش روبهرو شود.
: شاوشَنک
16
3
2September 3, 2026 1.5K 28
