هر کس که علی شد همه‌ی دار و ندارش قربان علی شد، همه‌ی ایل و تبارش آن… — حدیث اشک — TG.ME

هر کس که علی شد همه‌ی دار و ندارش
قربان علی شد، همه‌ی ایل و تبارش

آن کس که بود خاک در حیدر کرّار
آید همه بوی خوش حیدر، ز مزارش

ما را به سر زلف شکن در شکن او
با عطر خوش گیسوی چون فصل بهارش

بستند و سر ما ببریدند و خود او
ما را به دو تیغ نگهش، کرده خمارش

از بین دو لعل لب او، قند و شکر ریخت
ای نازم از آن هیبت و ایثار و وقارش

دل‌داده‌ی حیدر، بود آزاده‌ی عالم
چشمان علی، قلب مرا کرده شکارش

ما بنده‌ی دربار نجف، خاک در او
قربان کرم‌خانه‌ی مولا و دیارش

توصیف علی را همه خلقت نتواند
این بنده چه گوید که بود وصف عیارش؟

در وصف تو، ای شاه دو عالم! چه بگویم؟
قربان لبان تو و لعل چو انارش

جز حضرت حقّ، وصف تو را کس نتواند
مات رخ زیبای تو شد، لیل و نهارش

عالم همه یک کوچه ز شهر نجف توست
ای آن که بود شمس و قمر، بین مدارش!

#شعر_مناجات_امیرالمومنین_علی__ع
#امیر_علی_شهریار_راد
@hadithashk
❤4
September 1, 2026 282 22