هر بار که شد عمق نگاهم به تو خیره
شاعر شدم از ذوق تو، یک شاعر چیره
در دور و برم غیر تو تصویر کسی نیست
تو وسعت دریایی و من خاک جزیره
بسپار به من در دل طوفان نفست را
چون باور پیراهن بر بند به گیره
تلفیق من کهنه و دنیای مدرنت
ترکیب تماشایی کیش است و حریره
در صحنه دنیا به تو دل بستن من چیست؟
یک نقطه روشن وسط پرده تیره
دیدار تو در منزلت فتح جهان است
تا کور شود عشق ناپلئون به دزیره
#هادی_معراجی
11
4
2
2
2
1۶ مهر ۱۴۰۵ ۲۶۹ ۱۱