بسم الله الرحمن الرحیم
وَبَشِّرِ ٱلصَّـٰبِرِینَ • ٱلَّذِینَ إِذَاۤ أَصَـٰبَتۡهُم مُّصِیبَةࣱ قَالُوۤا۟ إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّاۤ إِلَیۡهِ رَ ٰجِعُونَ
حضرات مستطاب آقایان حجج اسلام و المسلمین، شیخ مهدی، شیخ هادی و شیخ محمدحسن مامقانی ـ دامت تأییداتهم ـ
ثلمهٔ وارده از ارتحال والد معظم و عالم ربانی، حضرت آیتالله شیخ محمدرضا مامقانی ـ رضوان الله تعالی علیه و حشره مع أولیائه الطاهرین ـ موجب تأثر عمیق گردید.
اینجانب این مصیبت را نخست به پیشگاه مقدس حضرت بقیةالله الأعظم، امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف و ارواحنا فداه ـ تسلیت عرض نموده، سپس به حضرات عالی و عموم بازماندگان معزز تعزیت و تسلیت میگویم.
آن فقید سعید، افزون بر مجاهدتهای علمی گسترده و خستگیناپذیر در عرصهٔ تحقیقات عمیق و تألیفات مفید در صیانت و نشر معارف اهلبیت علیهمالسلام، در سلوک فردی و اجتماعی نیز عالمی مردمی، خوشخو و متخلّق به مکارم اخلاق بود؛ ملجأ نیازمندان و دستگیر مستمندان، و در رفع مشکلات دوستان و موالیان حضرت ولیّ عصر علیهالسلام اهتمامی مستمر و خالصانه داشت.
بیتردید فقدان چنین شخصیت جامعالاطرافی، خسارتی بزرگ برای خاندان مکرم و جامعهٔ علمی و دینی است.
از درگاه حضرت حق جلّ و علا برای آن فقید سعید علوّ درجات و حشر با اولیای طاهرین، و برای بازماندگان محترم صبر جمیل و اجر جزیل مسئلت مینمایم.
ولا حول ولا قوة إلا بالله العلي العظیم.
