بنزین گران شد ؛ سفر و تفریح ممنوع ! 🌑 جعفر بخشی بی نیاز نویسنده و… — گزینگ — TG.ME

🌍 بنزین گران شد ؛ سفر و تفریح ممنوع !

🌑 جعفر بخشی بی نیاز
نویسنده و روزنامه نگار

🌐 گفته هزینه هر لیتر بنزین ۷۰ هزار تومان است و دولت فقط تا مقصد دماوند توان پرداخت هزینه بنزین مردم را دارد. مابقی مسیرها پول بنرین از جیب مبارک باید پرداخت شود. معنی حرف عارف معاون پزشکیان به زبان ساده که یعنی جز دماوند هر جای دیگری که بروید پول بنزین با خودتان است. اما تا دماوند با ماست‌. این سخن در باطن خود حامل یک پیام خطرناک و ممتد است که اعلام می کند تفریح ؛ سفر هر کار ضروری و حتی دیدار و جا‌ به جایی‌ های عادی از نظر دولت غیر مجاز است. منطقِ پشت این حرف ؛ منطقی ست که باید از آن هراس کرد. اگر معیار دولت برای تأمین خدمات سود و زیانِ لحظه‌ای باشد پس طبق این محاسبات زندگی باید به لایه‌های زیرینِ بقای محض تقلیل یابد. اگر دولت فقط تا مقصد دماوند را برای ما بنزین می‌خرد ؛ پس از آن به بعد مردم باید با پاهای خسته یا با دوچرخه و جسارتا قاطر و اسب خودشان راهی مسیر شوند.

🌐 با این منطقِ اقتصادِ ضدِ رفاه باید لیستِ ممنوعیت‌ها را برای عامه ی مردم باز نویسی کرد. سفر به شمال قدغن چون از دماوند فراتر می‌رود. استفاده از اسنپ قدغن چون هزینه‌ی جابه‌جایی را از دایره‌ی مجازِ دولت خارج می‌کند. دیدار با اقوام و خویشاوندان در شهرهای دیگر قدغن چون پیوند‌های اجتماعی با این محاسباتِ خشک ؛ هزینه غیر ضروری تلقی می‌شوند. خرید خودرو قدغن چون خودرو دیگر وسیله‌ای برای آسایش نیست بلکه بارِ سنگینی بر دوش بودجه‌ای ست که توانِ تحملِ لذتِ مردم را ندارد. در نهایت تنها راه باقی‌ مانده برای شهروندان عزیز به جز دماوند پیاده‌ روی ست. یک حکومت وظیفه دارد با مدیریتِ منابع کیفیت زندگی را ارتقا دهد نه اینکه با ابزارِ اقتصاد کیفیتِ زندگی را به چالش بکشد و مردم را به سمتِ انزوا و محدودیت سوق دهد.

🌐 وقتی مسئولین هزینه‌ی رفاه مردم را بارِ اضافی بر دوش دولت می‌بینند در واقع از پیوند خود با نیازهای زیستی و روانی جامعه گسسته‌اند. این تفکر بسته و نوعی خسته نشان می‌دهد که دولت نه به عنوانِ پشتیبانِ آرامش و آسایش بلکه به عنوانِ ناظرِ محدود‌ کننده عمل می‌کند. حکومتی که لذت ؛ تفریح ؛ سفر و حتی جا به جاییِ راحت را برای شهروندان یک مصرفِ افراطی و غیر قابل‌ تحمل می‌بیند در واقع با مردم دشمنی می‌کند. دشمنی با مردم لزوماً به معنای خشونت فیزیکی نیست بلکه دشمنی با آرزوها ؛ دشمنی با آسایش و دشمنی با حقِ داشتنِ یک زندگیِ شایسته است. اگر دولت نمی‌تواند مدیریتِ اقتصادی را به گونه‌ای انجام دهد که سفر به شمال یا دیدار با خانواده یا هر امر ضروریِ دیگر با خودرو یک امرِ طبیعی و ميسور باشد پس مشکل را نباید در جیبِ مردم جستجو کند. مشکل دقیقا در ذهنیتِ فقر آفرین و مدیریتِ محدود کننده است. مردمی که حقِ حرکت و حقِ لذت را از آن‌ها گرفته شود دیگر شهروند نیستند. آن‌ها تنها در حالِ تحملِ یک وضعیتِ اضطراریِ عذاب آورند. # حکومت فاسد: # حکومت دزدهای ریاکار.

https://t.me/gzeng
لینک کانال....
مارا به دوستان خود معرفی کنید... 

🟥 کانال گزینگ ⬅️ @Gzeng
September 8, 2026 417 3