" حکایت بنزین و اما و اگرهای آن "
واقعا نمیدانم که چرا هر دولتی وقتی به ناترازی بودجه ای بر می خورد اولین چیزی که به ذهنش می رسد بنزین و قیمت آن است .
برای بسیاری از مردم بنزین نه یک کالای مصرفی تزئینی بلکه کالایی اساسی با نقشی مهم در معیشت است .
خیلی ها هستند که درآمدشان کفاف حداقل زندگی شان را نمی دهد مجبور هستند به ناوگان غیررسمی حمل و نقل درون شهری و برون شهری بپیوندند ، تا که شکاف درآمد_ هزینه را کمتر کنند .
اگر هم بنزین در ایران مصرف بالایی دارد ، مقصر مردم نیستند در اکثریت این داستان خودروهای بی کیفیت و غیر استاندارد نقش اصلی را بازی می کنند که قطعا با گرانی آن نیز گره ای بر گره های کور زندگی مردم افزوده می شود .
فرمول ترکیبی کاهش سهمیه دوم از ۱۰۰ لیتر به ۷۰ و کاهش آن به ۵۰ لیتر تا اکنون که سهمیه سوم به لیتری ۱۰ هزار تومان افزایش پیدا کرده است نه می تواند مصرف پردرآمدهای پر مصرف را کاهش دهد و نه می تواند از قاچاق سوخت جلوگیری کند ، چراکه پردرآمدها ۱۰ هزار تومان هم برایشان پولی نیست و قاچاقچیان هم حاشیه سود بسیار زیادی دارند که با ۱۰ هزار تومان هم ادامه می دهند ، اما تنها قشر آسیب دیده از این فرمول همان مردمی هستند که بنزین با سفره آنها پیوند خورده و قطعا این افزایش می تواند سفره آنها را بیشتر از قبل کوچک تر و خالی تر کند .
گران سازی باید متناسب با بالارفتن درآمد ها باشد نه اینکه درآمد ثابتِ پایین باشد و تورم خوراکی مرداد ماه به ۱۲۸ درصد برسد.
در ابن شرایط سخت و تحمیل جنگ ترکیبی ( نظامی ، اقتصادی ، سیاسی ) دشمنان بر ملت بزرگ ایران حفظ آرامش روانی جامعه بسیار مهم و ضروری می باشد .
نباید روح و روان مردم را تشویش و آزار داد چراکه دشمن دنبال همین موضوع بوده و آسیب زا خواهد بود .
در شرایط جنگی تدابیر اقتصادی باید با پیوست های اجتماعی / امنیتی همراه باشد و اجازه التهاب به بازار و جامعه را نداد .
✍ سید علاءالدین حیدری:
https://t.me/gzeng
لینک کانال....
مارا به دوستان خود معرفی کنید...
🟥 کانال گزینگ ⬅️ @Gzeng
September 7, 2026 164
