نور

Hihii🐳

دندون قرچه، کابوس، جیغ کشیدن و پنیک شد کار هر شب این سری مامان دید جدی دارم از دست میرم و راضی شد برم روانپزشک. شاید روزی بهش گفتم که اون مدت ازم دورغ شنیده ولی خوشحالم یه بار سنگین از روی دوشم برداشته شد دیگه مجبور نیستم دورغ بگم استرس رو حمل کنم و پول برای دکتر پس‌انداز کنم.

بلاخره میتونم آروم نفس بکشم و دیگه خبری از دورغ نیست. آخرین سری که مامان بدجور شک کرد و فکر میکرد دارم چیزی مصرف میکنم دعوامون شد. قرص‌هامو یک روز میخوردم سه روز نه عوارض اینجور قرص خوردن و فشارهای زندگی با هم قاطی شد خوابیدنم برگشت به حالت سابق.

بعد از یک سال پنهان کاری پیش روانپزشک رفتن و قرص مصرف کردن، اون همه استرس بابت دورغ‌هایی که مجبور بودم بخاطر سلامت روانم بگم تا مبادا مثل سال‌های قبل جلومو بگیرن و قرص‌هامو بندازن سطل آشغال.

[media, no text]

تو تاریکی کوچه ایستاده بودم خیره به اون نقطه دور، اشک‌هام سرازیر شد به یاد بابایی و تو رویا‌های اگه زنده بود چقدر خوشحال میشد چیا بهم میگفت چیکار‌ها میکرد و میتونست بزرگ شدن دختر کوچولوشو ببینه پرسه زدم‌. حفره‌ی نبودن عزیزترین‌هام رو هیچی نمیتونه پر کنه تو هر خوشحالی بزرگ بیشتر نبودشون کنارم به چشم …

[media, no text]

آهویی دارم خوشگله فرار کرده ز دستم🤏

🎀🌸

[media, no text]

[media, no text]

فیلی و خرسی🥺

خواهرم برای کادو قبول شدنم منو با نینی‌هاش برد باغ وحش بعد اونجا بیشتر از نینی‌ها ذوق داشتم یهو داد میزدم وای خرس بعد میدویدم زود برسم از نزدیک با چشم‌های ذوق زده ببینمش دست تکون بدم. خودم هیچ برنامه‌یی نداشتم ولی اونا باعث شدن برای ساعاتی از دنیا دور شم و یه روز سبز ساخته شه.

به جا مونده از خوشحالی که تو تونستی از پسش بربیای اون فقط یه امتحان نبود روبه‌رو شدن با ترست بود.