گلخونه🌿

صبح خواهد شد و به این کاسه آب آسمان هجرت خواهد کرد. باید امشب بروم. من که از بازترین پنجره با مردم این ناحیه صحبت کردم حرفی از جنس زمان نشنیدم. هیچ چشمی، عاشقانه به زمین خیره نبود. کسی از دیدن یک باغچه مجذوب نشد. هیچ کسی زاغچه‌ای را سر یک مزرعه جدی نگرفت. |سهراب سپهری|

خیلی بامزه است که هر صبح رأس ساعت ۶، ۷ و هشت از خواب بیدار می‌شوم. تا ساعت شش، خواب عمیق و باکیفیتی دارم اما بعد از آن خواب‌های عجیب و جالبی می‌بینم؛ از سفر به بندرعباس با عمه‌ها و عموهایم تا تن تن و میلو! امروز زبان خواندم و کتابی که با آن پیش می‌روم را سفارش دادم. این یکی-دو روز از روی PDF می‌خوا…

🔥 آهنگیفای: دانلود موزیک

امروز دوباره رفتم دانشگاه. پرونده‌م گیر و گور زیاد دارد. باز هفته آینده باید بروم. خوابم زیاد شده. صبح تا عصر انگار یک آدم دیگر هستم. سخت است جمع و جور کردن خودم. عصری هم رفتم باشگاه. کلاس خوبی است ولی مربیانم زیاد حرف می‌زنند و اهل فوضولی کردن و نظر دادن هستند. حوصله مجاب کردن آدم‌ها را ندارم. عمدت…

امروز زیاد خوابیدم. کتاب هم نخواندم. تنها بخش مفیدی که داشتم، کمی زبان خواندن بود. همین دیگر.

چند ماه است که هیچ کار مفیدی نکردم. روزهایم را هدر دادم و هیچ کاری نکردم و این مسئله عذابم می‌دهد. به اطرافیانم که نگاه می‌کنم، همه در حال انجام کاری هستند. همه انگاری می‌دانند باید چه کنند؛ در حالی که من متوقف شدم. دلم می‌خواهد که با خودم مهربان‌ باشم اما نمی‌توانم. انگاری تا به امروز هیچ دستاوردی …

امشب رفتم باشگاه. تا چند ماه پیش می‌رفتم یوگا و خیلی دوستش داشتم. هنوز هم خیلی دوستش دارم و بین فعالیت‌های ورزشی مختلف، برای من مورد علاقه‌ترین است؛ ولی احساس کردم که نیاز است که یک ورزشی بروم که تحرک زیادی داشته باشد. انقدر چند ساعتی که با ماه و مانیا بودم، شلوغ و پر سر و صدا بود که دیگر به چیزی فک…

تقریباً هزار سالی است که می‌روم دانشگاه برای انجام کارهای فارغ‌ التحصیلی و تا الآن یک کار مفید هم انجام نشده. امروز مسئولش نبود. دست از پا درازتر برگشتم خانه. «زندگی در پیش رو» رومن گاری را شروع کردم. چهل صفحه اول را خواندم ولی هنوز ارتباط نگرفتم. بقیه روز را هم بین سریال‌هایی که تم پزشکی دارند، گذر…

🗣 شروین حاجی پور 📸 اینستاگرام 🎧 پشت فرمون راحتی با اپلیکیشن ‌

امروز به جای یکی از همکاران سابقم، رفتم سرکار. از شب قبل لباس‌هایم را آماده کرده بودم و صبح، پیش از رفتن، صبحانه و میان‌وعده برداشتم. کار کردن، بعد از این همه مدت، حسی غریب داشت. بیش‌تر از هر چیزی، از گرما خسته شدم. عصر تا شب کتاب «شما که غریبه نیستید.» هوشنگ مرادی کرمانی را خواندم‌. همین دیگر.

قهوه‌ای که خوردم، باعث شد که بعد از ناهار نخوابم. با ماهی قرار داشتم و بعد از مدت‌ها با حال خوب و از سر صبر و حوصله آماده شدم. کمی هم آرایش کردم. در طول مسیر و تا رسیدن به خانه ماه، با آهنگ‌‌های شروین بلند بلند خواندم. فکر کنم ۳ یا چهار هفته می‌شد که هم را ندیده بودیم. تا سوار ماشین شد، بوی خنک شامپ…

توصیه پزشکم مبنی بر اینکه از صبح تا شب به اتاقم نروم، موثر بوده. هر چند که هنوز دیرتر از ساعت مقرر از تخت بیرون می‌آیم و گاهی هم ظهرها یک یا دو ساعتی را می‌خوابم. این همه ساعت بیدار ماندن وادارم می‌کند که به این فکر کنم که کاری کنم. کتاب خواندن و سریال دیدن کافی نیست. از یک جایی به بعد دلم می‌خواهد …

حوصله اینستاگرام را ندارم. همه جا را AI گرفته. عکس‌ها و فیلم و استوری‌ها همه مصنوعی است. اینستاگرامم را خلوت کردم. خیلی از آدم‌ها را که با هم ارتباطی نداریم، آنفالو کردم. نه که مشکلی داشته باشم؛ فقط فکر کردم که وقتی با هم در زندگی واقعی تعاملی نداریم، دلیلی ندارد که در سوشال مدیا هم دیگر را دنبال کن…

[پرواز کن.] دارم کتاب «تو به اصفهان بازخواهی گشت» مصطفی انصافی را برای بار دوم می‌خوانم. روایت تاریخ است و لهستانی‌ها و گم گشتگی و عشق و فراق. آن قدر از بوی توتون و صندلی لهستانی و قهوه می‌گوید که پا می‌شوم و بعد از مدت‌ها قهوه ترک درست می‌کنم؛ یک قاشق سر خالی شکر و یک قاشق سر پر پودر قهوه ترک.

اما تو فقط اسبی هستی که پاش شکسته و دویدن از یادش نمی‌رود.