ق

ای غم؛ نه من تو را رها کردم، نه تو مرا بگو ز من و ز وطن دیدی چه خطا؟ که عید از نگاه خانه‌ ما پر کشید، لبخندها را کردی ز آیینه جدا تقویم ما اسیر غروب غم شده، هر روز تکرار است و هر شب، ماجرا تقویم را ورق زدم، اما تو باز بر هر ورق نوشتی عصر جمعه را #ق

اگر زمانی برسد که روشنایی را پیدا نکنی، به تو قول خواهم داد در تاریکی همراهت بمانم.

آن چیزی که زندانیان را در اردوگاه کار اجباری شکنجه می‌داد کتکی که از افسران نازی می‌خوردند یا توهین‌هایی که می‌شنیدند، نبود. بلکه فکر کردن به ناعدالتی موجود بود، و اینکه چرا و به کدامین گناه باید چنین موقعیت اسفناکی را تجربه کنند. فرانکل - انسان در جست‌و‌جوی معنا

گویی مردمان دیگری وارد کرده‌اند و ما در وطن بیگانه‌ایم. دنیا به دست اوباش است، و نیکان به گناهِ لیاقت می‌میرند. -بهرام بیضایی

Home

ای غم! نمی‌دانم روز رسیدن روزی گام که خواهد بود؛ اما در این کابوس خون آلود، در پیچ و تاب این شب بن‌بست، بنگر چه جان‌های گرامی، رفته‌اند از دست! دردی‌ست چون خنجر، یا خنجری چون درد؛ این من که در من پیوسته می گرید؛ در من کسی آهسته می‌گرید.⁩⁩⁩⁩... -هوشنگ ابتهاج

⁨ اگر روزی نبودم، به صدای سکوت شب گوش بده… جایی میان نفس‌های آرامت، ردی از من خواهد بود؛ در بوی باران، در لحظه‌ای که بی‌دلیل دلت گرفت و نفهمیدی چرا… من آن‌جا هستم. در خاطره‌ای که پر از خنده است اما اشک می‌آورد، در واژه‌ای که بی‌اختیار برای چندمین بار از ذهنت می‌گذرد، در آهنگی که انگار برای ما ساخته …

You Get Me So High

⁨ تو زیباترین چیزی هستی که میتوانم داشته باشم. امیدوارم بعد از تویی وجود نداشته باشد اما، اگر در کنارم بمانی؛ تو زیباترین یار و اگر مرا ترک کنی زیباترین زخم کالبدم خواهی بود. اگر هم راجب روحم پرسیدی این را بدان، او با تو خواهد آمد. انگار که میخواهم همه چیز را ترک کنم همه چیز را کنار بگذارم تا تمام …

Fear of the Water

وقتی برای اولین بار به دستانش دست زدم، احساس سبکی کردم. انگار همه آوارهایی که سالها بود آنها را تحمل میکردم تبدیل به پروانه شدند، پرواز کردند و راحتم گذاشتند. حرکات دست چپش در دستم، مانند رقص یک دختربچه، زیبا و دلنشین بود. وقتی در کنارش می‌ایستم چشمانش طوری به من نگاه میکنند که در قلبم آتشکده برپا م…

only moon knows

از دل رابطه‌ای بازگشتم که از آن، چیزی جز زخم نداشتم. جایی میان گفت‌و‌گوهای ناتمام، سکوت‌های سرد، و وعده‌هایی که هیچ‌گاه برآورده نشدند. مدت‌ها با خودم می‌جنگیدم تا باور کنم عشق، توهمی زیباست که تنها زخم بر جای می‌گذارد. قلبم چون شهری متروک بود. خیابان‌هایش خلوت، پنجره‌هایش بسته، و هیچ نوری از پسِ دیو…

die 4 u

وَه چه پروازِ ناتمامی در سرم بال میزند… من رها در تنهاییِ خویشم، مرا از چه میترسانی؟