چه بیرحمانه
زندگی
که تصویرش را باخته
روحم را بندِ خود کرده
چه بیرحمانه
دستهایم
همواره در طلبِ آغوشی
جهان را گردیدند و گرداندند
و هیچ حضوری
چفتِ جای خالی میانشان نشد
چه بیرحمانه
زیستم
و
رخت برخواهم بست
مرگ
زندگی نبود
اما
آنقدر رحم داشت
تا در آغوشم بگیرد.
