در سالگرد مرگ ابراهیم رئیسی این را هم یادآوری کنیم: همانطور که تقریباً تمام مقامهای جمهوری اسلامی، در طول سالها با چنین پروپاگاندایی سعی کردند دستان خود را از خون زنان ایران بشویند، رئیسی هم در واپسین سالهای عمرش، با چهرهای ریاکارانه کوشید حقیقت را وارونه جلوه دهد؛ اما حافظه جمعی زنان ایران، نه لبخند او را میپذیرد، نه دروغهایش را فراموش میکند.
ابراهیم رئیسی در مصاحبهاش با شبکه CBS با لبخندی سرد و پر از فریب گفت که رعایت حجاب در ایران امری «خودجوش» است و زنان و دختران، داوطلبانه آن را رعایت میکنند. این جمله، یک تحریف بیشرمانه از واقعیتیست که بدن زنان در ایران، هر روز آن را با پوست و استخوان تجربه میکند. وقتی گشت ارشاد، دوربینهای پلاکخوان، احضاریههای دادگاه، اخراج از کار و حملههای سازمانیافته تنها بهخاطر یک تار مو فعالاند، حرف از «خودجوشی» یعنی توجیه تمام این خشونتها که به بهای جان زنان تمام میشد.
در قاموس جمهوری اسلامی، زن نه یک انسان آزاد، بلکه تابلویی برای نمایش اقتدار ایدئولوژیک نظام است. «خودجوش»؟ اگر انتخابی در کار بود، چرا زنان هر روز از خیابان تا زندان، تا گور باید تاوان تصمیم شخصیشان را بدهند؟ این سخن رئیسی، نمادی از مردسالاری تمامعیاریست که در لفافه دروغ و لبخند، سرکوب را میفروشد.

4
1May 20, 2025 434 3