⭕️ اگر عشق عنصر سومی به نام احترام نداشته باشه، حس مسئولیت خیلی راحت میتونه تبدیل به کنترل کردن و احساس مالکیت نسبت به طرف مقابل بشه.
احترام به معنی ترسیدن یا حساب بردن از کسی نیست؛ یعنی بتونی یک آدم رو همونطور که واقعاً هست ببینی و فردیت و شخصیت منحصربهفردش رو بشناسی.
احترام یعنی برات مهم باشه کسی که دوستش داری، همونطور که خودش هست رشد کنه و شکوفا بشه. وقتی احترام وجود داشته باشه، جایی برای سوءاستفاده از دیگری نمیمونه.
من میخوام کسی که دوستش دارم، برای خودش و به شیوهی خودش رشد کنه؛ نه اینکه تبدیل بشه به کسی که در خدمت من و خواستههای منه.
اگر واقعاً کسی رو دوست داشته باشم، با خودِ واقعی اون احساس نزدیکی و یکی بودن میکنم؛ نه با تصویری که من دوست دارم از اون بسازم، نه با کسی که باید مطابق نیازهای من رفتار کنه.
و احترام واقعی فقط وقتی ممکنه که خودم به استقلال رسیده باشم؛ وقتی بتونم روی پای خودم بایستم، بدون اینکه برای احساس امنیت مجبور باشم کسی رو کنترل کنم، بهش مسلط بشم یا ازش استفاده کنم.
احترام فقط در آزادی شکل میگیره. همونطور که یک ترانهی قدیمی فرانسوی میگه:
«عشق، فرزند آزادیست؛ نه فرزند سلطه.»»
#اریک_فروم
─═इई 🍃🌼🍃ईइ═─
@General_information
📚مجله اطلاعات عمومی♻️
2
1September 5, 2026 213 3
