بیرون ورزشگاه اتحاد منچستر، تندیس نقره‌ای‌رنگ و درخشانی از سرخیو آگوئرو قرار دارد؛ با دهانی باز از شدت هیجان و پیراهنی که بالای سرش می‌چرخد، جشن گل او پس از قطعی کردن نخستین قهرمانی باشگاه در لیگ برتر.
این اثر، جاودانه‌سازی یکی از مشهورترین گل‌های تاریخ لیگ برتر فوتبال انگلیس است؛ لحظه‌ای که سیتی در ثانیه‌های پایانی فصل ۲۰۱۲-۲۰۱۱، جام قهرمانی را از چنگ منچستر یونایتد درآورد.
اما اگر آن گل زده نمی‌شد، چه؟ اگر آگوئرو برای این باشگاه بازی نکرده بود؟ اگر سیتی به‌جای نقض عمدی قوانین از طریق یک «طرح تامین مالی پنهان‌کارانه»، تصمیم گرفته بود به آن قوانین پایبند بماند، چه اتفاقی می‌افتاد؟
این موضوع که باشگاه در اتهام‌هایی که لیگ برتر در سه سال و نیم پیش مطرح کرد مجرم شناخته شده است، موجب شد شمار بسیار زیادی از هواداران فوتبال در سراسر جهان، مشروعیت دستاوردهای سیتی را بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸ زیر سؤال ببرند؛ دورانی که موفق‌ترین باشگاه فوتبال انگلیس بود و جایگاه خود را در میان نخبگان فوتبال جهان تثبیت کرد.
این مطلب نگاهی دارد به اتهام‌هایی که سیتی با آن روبه‌رو است و به این سوال جواب دهد که چه باشگاه‌های بیشترین نفع را از عملکرد منچستر سیتی برده‌اند و آیا می‌توان گفت که اقدامات این باشگاه از بعضی جهات به نفع فوتبال دنیا بوده است؟ماجرا چیست؟
لیگ برتر میگوید که منچستر سیتی قراردادهای ساختگی با تعدادی از شرکای تجاری منعقد کرده است تا از این راه، ۸۳۰ میلیون پوند تزریق مالی را پنهان کند.
به گفته این لیگ، سیتی در تمامی اتهام‌های مربوط به نقض قوانین مالی لیگ برتر بین فصل‌های ۲۰۱۰-۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸-۲۰۱۷ مجرم شناخته شده است.
یک کمیسیون مستقل دریافت که در آن بازه، این باشگاه علاوه بر انعقاد قراردادهای جعلی، به توافق‌های ساختگی نیز تکیه کرده است تا درآمدهای باشگاه را مصنوعی افزایش و هزینه‌ها را کاهش دهد. این باشگاه البته همچنان ارتکاب هرگونه تخلفی را رد می‌کند.این کمیسیون همچنین باشگاه را در تمام اتهام‌ها جز مورد عدم همکاری با تحقیقات لیگ برتر، مجرم شناخت و اعلام کرد که تعدادی از شاهدان مهم باشگاه در مسائل مهم شهادت دروغ و برخی نیز آگاهانه اطلاعات نادرست دادند.
سیتی در سه فصلی که قهرمان لیگ برتر شد ۳۶۰ میلیون پوند در بخش هزینه‌های حامیان مالی ثبت کرد. تنها ۴۳ میلیون پوند از این مبلغ قانونی بود و مابقی را مالکان باشگاه پنهانی تامین کرده بودند.
کمیسیون گفت که توافق‌ها با حامیان مالی ساختگی بودند یا دست‌کم با ماهیت اقتصادیشان همخوانی نداشتند.
این گزارش همچنین به رفتار عامدانه یا بی‌محابا با هدف دور زدن قوانین لیگ برتر اشاره می‌کند و میگوید که طرح ساختگی به این باشگاه اجازه داد از ثبت چیزی در فصل ۲۰۱۰-۲۰۰۹ جلوگیری کند که بزرگ‌ترین زیان تک‌فصلی تاریخ لیگ برتر می‌شد.
مالکیت منچستر سیتی در اختیار گروه متحد ابوظبی است که در سال ۲۰۰۸ باشگاه را به دست گرفت.این پول در سراسر فوتبال به گردش درآمد؛ بسیاری از باشگاه‌ها را ثروتمندتر کرد و به تیم‌های سراسر جهان و به‌ویژه لیگ برتر انگلیس کمک کرد.
این بخشی از استدلال‌هایی است که از زمان اعلام رای محکومیت منچستر سیتی و خبر درخواست تجدیدنظر، حامیان این باشگاه در رسانه‌ها و فضای مجازی مطرح کرده‌اند. گفته شد که در مجموع، فوتبال سود برده و به‌ویژه باشگاه‌هایی منتفع شده‌اند که منچستر سیتی مبالغ هنگفتی بابت خرید بازیکنانشان پرداخت.
کمیسیون مستقل تشخیص داد که منچستر سیتی حساب‌هایش را بیش از ۹۰۰ میلیون پوند بالاتر از واقع نشان داده بود اما تمام این مبلغ صرف هزینه‌های نقل‌وانتقال بازیکنان نشد.
باشگاه‌ها هزینه‌های زیادی دارند از دستمزد بازیکنان و دیگر کارکنان گرفته تا خدمات، بیمه، هزینه‌های زیرساختی و تجاری و بسیاری موارد دیگر.
اما حدود ۱/۲ میلیارد پوندی که منچستر سیتی بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸ برای خرید بازیکن هزینه کرد، خالص حدود ۹۰۰ میلیون پوند، از هزینه هر باشگاه دیگری در آن دوره بیشتر بود.
این هزینه‌کرد نقش حیاتی در تبدیل منچستر سیتی به موفق‌ترین باشگاه انگلیس داشت و اگر این باشگاه آگاهانه قوانین را نقض نکرده بود، همان‌طور که کمیسیون مستقل نتیجه‌گیری کرد، بدون تردید توان مالیش به‌شدت کاهش می‌یافت.
پس پول منچستر سیتی در بازار نقل‌وانتقالات به کجا سرازیر شد و چه تاثیری گذاشت؟
نقل‌وانتقال بازیکنان هزینه‌های گوناگونی دارد. مبلغ لازم برای خرید بازیکن آشکارترین هزینه است اما دستمزد مدیربرنامه، هزینه‌های حقوقی و اداری و احتمالا پاداش هم وجود دارد.
بنابراین، پولی که منچستر سیتی در این دوره خرج کرد، به افراد و نهادهایی در پشت صحنه معاملات فوتبال نیز رسیده که ردیابی آن دشوار است.
October 4, 2026 305 1
