در لحظات پایانی،خدمه بوئینگ تلاش کردند سسنا را پیدا کنند،اما دیگر فرصت کافی برای جلوگیری از برخورد وجود نداشت.در ساعت ۹:۰۱:۴۷ صبح،دو هواپیما با یکدیگر برخورد کردند.سسنا تقریباً بلافاصله متلاشی شد و بوئینگ ۷۲۷ نیز پس از برخورد وارد یک گردش نزولی به سمت راست شد و در یک منطقه مسکونی در سندیگو سقوط کرد.
بررسی حادثه نشان داد که چند عامل در وقوع این سانحه نقش داشتند.یکی از مهمترین عوامل،اطلاع ندادن خدمه پرواز ۱۸۲ به کنترلر پس از از دست دادن تماس دیداری با سسنا بود.همچنین خلبان سسنا مسیر تعیینشده را بهطور کامل حفظ نکرد،کنترلر جهت حرکت سسنا را به شکل کافی به خدمه بوئینگ اعلام نکرد و هشدار سیستم تشخیص برخورد نیز بهدرستی مدیریت نشد.
این حادثه اهمیت زیادی در زمینه کنترل ترافیک هوایی،جدایی دیداری،حفظ آگاهی از موقعیت هواپیما و سیستمهای هشدار برخورد دارد.یکی از مهمترین درسهای این حادثه این است که وقتی خلبان بر اساس جدایی دیداری مسئول حفظ فاصله از یک هواپیمای دیگر است،باید آن هواپیما را بهطور مداوم در دید داشته باشد.اگر تماس دیداری از بین برود،خلبان باید بلافاصله کنترلر را مطلع کند.
#Sahar🧑🚀
✈️@Fly_Estarika
