ایرانیِ امروز درگیر تناقضی دردناک است؛ از سویی خود را وارث تمدنی باشکوه میداند و از سوی دیگر، هر روز صبح باید برای سادهترین نیازهایش بجنگد. همین فاصله وحشتناک میان «آنچه شایسته اوست» و «آنچه به او تحمیل شده»، زخمی کهنه بر غرورش زده است.
فقر برای او فقط بیپولی نیست؛ درک تلخ غارتشدگی و تجربهاش با گوشت و پوست و استخوان است. حسرت آبرفتن سرمایه و هدر رفتن استعدادی است که بهجای اوج گرفتن و ساختن فردا، تماماً دود میشود تا یک ملت فقط «زنده بماند».
کنجکاو کمحوصله (@colbinab)
@flith
2August 23, 2026 76 3
