የሳሙኤል የሽቱ ሙዳይ እና የዘይት ቀንድ
በኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን የሊቃውንት ትርጓሜና ድርሰት (በተለይም በአርጋኖን፣ በውዳሴ ማርያም ትርጓሜና በሰዓታት) ነቢዩ ሳሙኤል ንጉሦችን (ሳኦልንና ዳዊትን) ለመቀባት የተጠቀመባቸው "የሽቱ ሙዳይ" እና "የዘይት ቀንድ" እመቤታችን ቅድስት ድንግል ማርያም የምትመሰልባቸውና አምላክን የመሸከሟን ምሥጢር የሚያብራሩ ታላላቅ የብሉይ ኪዳን ምሳሌዎች ናቸው።
እነዚህ ምሳሌዎች በ1ኛ ሳሙኤል ምዕራፍ 10:1 (የሳኦል መቀባት) እና ምዕራፍ 16:1-13 (የዳዊት መቀባት) ላይ በተፈጸሙት ታሪኮች ላይ የተመሠረቱ ናቸው፦
የሳሙኤል የሽቱ ሙዳይ (የሳኦል መቀቢያ)
ታሪኩ፦ ነቢዩ ሳሙኤል የመጀመሪያውን የእስራኤል ንጉሥ ሳኦልን ሲቀባ ከሸክላ/ከብረት ከተሠራ የሽቱ ሙዳይ (የሽቱ ብልቃጥ) ቅብዐ መንግሥቱን ወስዶ በራሱ ላይ አፍስሶታል (1ኛ ሳሙኤል 10:1)።
ምሥጢራዊ ትርጓሜው፦
የተሰበረው ሙዳይና የሳኦል መንግሥት፦ የሽቱ ሙዳዩ የሸክላ/የስባሪ ምሳሌ ስለኾነ በኋላ ሳኦል በትዕዛዝ ማፍረሱ ምክንያት መንግሥቱ እንደ ተሰበረች ሙዳይ ተሰብራበታለች።
የመጀመሪያው ሰው አዳም ምሳሌ፦ የመጀመሪያው ሰው አዳም ከሸክላ (ከአፈር) ተፈጥሮ የጸጋ ቅብዕ ተቀብሎ ነበር፤ ነገር ግን ሕጉን በማፍረሱ ቅብዐ ጸጋው ተገፎ እንደ ተሰበረ ሙዳይ ወደ መሬት ተመለሰ።
የእመቤታችን ምሳሌነት፦ ቅዱስ ኤፍሬም እና አባ ጊዮርጊስ ዘጋስጫ እንደሚያመሰግኑት፣ እመቤታችን የከበረውን የሕይወት ሽቱ (ክርስቶስን) በማኅፀኗ የተሸከመች እውነተኛዋ የመለኮት የሽቱ ሙዳይ ናት።
የሳሙኤል የዘይት ቀንድ (የዳዊት መቀባያ)
ታሪኩ፦ እግዚአብሔር ሳኦልን ከናቀው በኋላ ሳሙኤልን "ቀንድህን ዘይት ሙሉና ሂድ... ከልጆቹ አንዱን ንጉሥ አድርጌ መርጫለሁና" አለው። ሳሙኤልም የዘይቱን ቀንድ ወስዶ ዳዊትን በወንድሞቹ መካከል ቀባው፤ የእግዚአብሔርም መንፈስ ከዚያ ቀን ጀምሮ በዳዊት ላይ በኃይል ወረደ (1ኛ ሳሙኤል 16:1-13)።
ምሥጢራዊ ትርጓሜው፦
ቀንድ የማይሰበርና የጸና በመሆኑ፦ ቀንድ ከሕያው እንስሳ የተገኘ፣ የማይሰበርና የጸና ነው። በዳዊት የተጀመረው ንጉሥነት እስከ አማናዊው ንጉሥ እስከ ክርስቶስ ድረስ ሳይቋረጥ የጸና ለመሆኑ ምልክት ነበር።
የእመቤታችን ቅድስት ድንግል ማርያም ምሳሌነቷ፦
ቀንዱ፦ የቀንድ ባለቤት የሆነው በግ/እንስሳ የክርስቶስ ምሳሌ ሲሆን፣ የማይሰበረው ቀንድ ደግሞ የድንግል ማርያም የጽናትና የቅድስና ምሳሌ ነው።
በውስጡ ያለው ዘይት/ቅብዕ፦ የቅዱስ መንፈስና የመለኮት ምሳሌ ነው።
አማናዊው ንጉሥ መገኛ፦ ቀንዱ ቅብዐ መንግሥቱን ይዞ ዳዊትን ንጉሥ እንዳደረገው ሁሉ፣ እመቤታችንም በውስጧ አማናዊውን የነገሥታት ንጉሥ ክርስቶስን ይዛ ለዓለም ያበሰረች እውነተኛዋ "የዘይት ቀንድ" ናት።
በሁለቱ መካከል ያለው የሊቃውንት ንጽጽር
በኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን ትርጓሜ በሁለቱ መካከል ያለው ልዩነት ለእመቤታችንና ለሐዲስ ኪዳን ታላቅ ምሥጢር ይሰጣል፦
የሙዳዩ ዘይት (ብሉይ ኪዳን)፦ ተሰብሮ የሚያልፍ፣ የሕግና የካህናት ሥርዓት አልፎ በዐዲሱ የሚተካ መሆኑን ያሳያል።
የቀንዱ ዘይት (ሐዲስ ኪዳን)፦ በድንግል ማርያም ማኅፀን በተፈጸመው ምሥጢረ ሥጋዌ የተገኘው የዘለዓለም ሕይወትና የማይሻር ዘላለማዊ ንጉሥነት (የክርስቶስ መንግሥት) ምሳሌ ነው።
በሊቃውንቱ ምስጋና መሠረት፦
የሳሙኤል የሽቱ ሙዳይ፦ የከበረውን አምላክ በማኅፀኗ የተሸከመችበት የንጽሕናዋ ምሳሌ፣
የሳሙኤል የዘይት ቀንድ፦ የማይሻረውን የክርስቶስን መንግሥትና ቅብዐ ጸጋ ለዓለም ሁሉ ያስገኘችበት የጽናቷና የዘለዓለም ድንግልናዋ ምሳሌ ሆኖ ይተረጎማል።
ንዋይ ካሳሁን
9August 26, 2026 1.2K 2
